السيد نعمة الله الجزائري ( مترجم : صادق وحسين حسن زاده )
667
قصص الأنبياء ( تاريخ انبياء ) ( از آدم تا خاتم ) ( فارسى )
بسم اللّه الرحمن الرحيم نسب شريف حضرت رسول صلّى اللّه عليه و سلّم و مختصرى از احوال آباى ايشان به اجماع علماى شيعه پدر و مادر و تمامى پدربزرگان و مادربزرگان حضرت تا حضرت آدم عليه السّلام همگى مسلمان بوده و نور آن حضرت در صلب هيچ مشركى قرار نگرفته است . محمد صلّى اللّه عليه و سلّم فرزند عبد اللّه بن عبد المطلب بن هاشم بن عبد مناف بوده و با بيست واسطه فرزند عدنان مىباشند و حضرت فرمودهاند : هرگاه نسبت مرا به عدنان رسانديد پس دست نگهداريد « 1 » يعنى ديگر لزومى ندارد نسب حضرت تا آدم عليه السّلام يك به يك ذكر شوند . عدنان شخصيتى داشت كه از همان كودكى آثار رشد و شهامت در او آشكار بود و از همان زمان ستارهشناسان خبر مىدادند كه از نسل وى شخصيتى به عرصه وجود پا مىنهد كه جن و انس مطيع او خواهند شد ، هنگامىكه عدنان به حد رشد خود رسيد بزرگ عرب و سيد قبيله گشت به گونهاى كه مردم مكه و مدينه و قبايل صحرانشين بر حكم او سر تسليم فرود مىآوردند : وى در فتنه بزرگ بخت النصر به ناچار به يمن رفت و در آنجا وفات نمود . از عدنان تا عبد مناف تمامى آباء حضرت از بزرگان بودند ، عبد مناف كه نامش مغيره بود بسيار زيبا و خوشمنظر بود تا جايى كه به او قمر البطحا مىگفتند ، كنيهاش ابو عبد الشمس بود ، وى داراى چهار پسر بود كه دو پسر دو قلو به دنيا آمدند و چون پيشانى اين دو فرزند دو قلو ، بههم پيوسته بود با شمشير آن دو را از هم جدا كردند يكى از آن دو به نام عمرو ناميده شد كه به هاشم ملقب گشت . و ديگرى را عبد الشمس نام نهادند . بزرگى از عرب درباره اين دو برادر گفت در ميان فرزندان اين دو برادر هميشه شمشير حكم فرماست . اين پيشبينى به وقوع پيوست و هميشه ميان اولاد هاشم و اولاد
--> ( 1 ) - منتهى الامال ، ج 1 ص 25 .