مورچه گفت : ترسيدم كه آراستگى ظاهرى تو را ببينند و از ياد خدا غفلت ورزند . آنگاه مورچه به سليمان گفت : چرا با آنكه پدرت از تو والاتر و بزرگتر است ولى نام او يك حرف بيشتر از نام پدرت است ؟ سليمان از پاسخ درماند . آنگاه مورچه گفت : پدرت داود زخم دلش را با دوستى خدا درمان مىكرد و اين فضيلت داود بر توست . اميدوارم كه همچو او گردى . آنگاه مورچه دوباره پرسيد : آيا مىدانى كه چرا از ميان آفريدگان الهى ، باد به تسخير تو درآمد ؟ سليمان از پاسخ درماند . آنگاه مورچه گفت : باد فناپذير است . آن را به تسخير تو درآوردند تا بدانى كه تو خود نيز فناپذيرى . آنگاه لبخندى بر لب‌هاى سليمان نقش بست . « 1 » اين روايت از احاديث پيچيده است كه چرا نام سليمان يك حرف بيش از داود دارد و علما در اين‌باره چند نظر را فرموده‌اند ؛ 1 . داود به دليل ترك اولى زخمى بر دلش نشست و آن را با عشق به خدا درمان كرد . ولى سليمان از آن ترك اولى در امان ماند به همين جهت او را « سليم » ناميدند ، و بعدها او را سليمان خواندند كه به همين جهت سليمان يك حرف از داود بيشتر است . ولى بايد دانست كه سليمان برتر از داود نبود و آن ترك اولى را كه داود مرتكب شد باعث شد كه عشق به خدا بيشتر در دلش جاى گيرد . در اين روايت مورچه نيز آرزو كرد كه روزى سليمان همچون پدرش داود گردد . 2 . معناى روايت آن است كه نام اصلى داود ، « داوى جرحه بالودّ » بود كه به معناى كسى است كه زخم دلش را با دوستى ( به خدا ) مداوا كرده است . و روشن است كه نام اصلى داود ، حروفش بيشتر از نام سليمان است . 3 . نام اصلى سليمان سليم بود . گاهى نيز به انسان مجروح ، سليم مىگويند

--> ( 1 ) . علل الشرايع ج 1 ص 91 .