« داستان اصحاب سبت » خداوند فرازمند مىفرمايد : « وَ لَقَدْ عَلِمْتُمُ الَّذِينَ اعْتَدَوْا مِنْكُمْ فِي السَّبْتِ فَقُلْنا لَهُمْ كُونُوا قِرَدَةً خاسِئِينَ فَجَعَلْناها نَكالًا لِما بَيْنَ يَدَيْها وَ ما خَلْفَها وَ مَوْعِظَةً لِلْمُتَّقِينَ » . « 1 » در تفسير على بن ابراهيم آمده است كه تفسير آيهء « وَ سْئَلْهُمْ عَنِ الْقَرْيَةِ الَّتِي كانَتْ حاضِرَةَ الْبَحْرِ » چنين است : بنى اسرائيل در دهكده‌اى بودند كه آب دريا پيوسته در آنجا در جزر و مد بود و پس از هرمدى ماهيان بسيارى به كشتزارهاى آنان سرازير مىشد . از سويى نيز خداوند ماهيگيرى را در روز شنبه حرام نموده بود . مردم ساحل ، يكشنبه ، هنگام شب ، تورهاى ماهيگيرى را در رودخانه پهن مىكردند ؛ چرا كه در روزهاى شنبه و يكشنبه ماهيان فراوانى به ساحل مىآمد . آنها به نافرمانى خويش ادامه دادند تا اينكه مسخ شدند و به بوزينه و خوك تبديل شدند . خداوند از آن روى ، ماهيگيرى در روز شنبه را بر آنان حرام نموده بود كه مسلمانان و مردم باايمان جمعه را عيد رسمى خود قرار داده بودند ولى بنى - اسرائيل شنبه را تعطيل نموده بودند ، امام باقر عليه السّلام فرمود : خداوند به طايفه‌اى از بنى اسرائيل وحى فرمود كه در روز شنبه ماهى نخورند ولى آنها مىتوانستند در آن روز ماهى بگيرند . آنها در روز شنبه ماهىها را مىگرفتند و در روزهاى ديگر مىخوردند تا اينكه گروهى از فرمان خداوند سرپيچيدند . گروهى از طايفه « ايله » كه بر فرمان الهى استوار مانده بودند ولى با گناهكاران نرم رفتار بودند به نيكان قومشان گفتند : « لِمَ تَعِظُونَ قَوْماً اللَّهُ مُهْلِكُهُمْ أَوْ مُعَذِّبُهُمْ عَذاباً شَدِيداً » « 2 »

--> ( 1 ) . سوره بقره / 65 و 66 . ( 2 ) و 32 . سوره اعراف / 64 .