در قرآن در چهار فراز به خطاى داود اشاره شده است : 1 . « و ظن داود انما فتناه » ، 2 . « فاستغفر ربه » ، 3 . « و اناب » و 4 . « فغفرنا له ذلك » بايد دانست كه هيچ‌يك از اين آيات گناهى را براى داود اثبات نمىكند ؛ زيرا دربارهء آيهء « فَاسْتَغْفَرَ رَبَّهُ » بايد گفت كه هنگامى كه گروهى تصميم به كشتن داود گرفتند داود خشمگين شد و خواست كه از آنان انتقام گيرد ولى از قصد انتقام خويش استغفار كرد و خداوند نيز به او فرمود : « فغفرنا له ذلك » . ديگر آنكه هرچند داود مىدانست كه آن گروه مىخواهند او را بكشند ولى به صرف گمان نمىشد آنان را قصاص نمود به همين جهت داود از تصميمش استغفار كرد . همچنين مىتوان گفت كه آن گروه كه وارد محراب داود شدند مىخواستند او را بيازمايند و داود براى آنان طلب آمرزش نمود و خداوند نيز به پاس استغفار داود ، آن گروه را بخشيد و فرمود : « فغفرنا له ذلك » « 1 » قاضى بيضاوى گويد : خداوند در ماجراى داود و اوريا مىخواست كه پيامبرش را متنبه سازد . « 2 » همچنين بايد گفت كه پيامبران براساس دلايل روشن و استوار ، از هرخطا و گناهى پاك هستند . بنابراين رواياتى همچون روايت داود و اوريا را كه دلالت بر گناه داود مىكند بايد به تأويل برد ؛ هرچند تفسيرها و دليل‌هايى كه گفته شده داود را از گناه بر كنار مىسازد . ولى در هرصورت بايد ( دربارهء عصمت پيامبران ) به روايت صحيح و روشن استناد نمود تا نيازى به تأويل نداشته باشيم .

--> ( 1 ) . تفسير رازى ج 26 ص 193 . ( 2 ) . تفسير بيضاوى ج 4 ص 13 .