شايسته‌اى كه در وجود برخى از آنها يافت مىشود . حكمت ديگرى كه درباره رنج‌هاى ايوب مىتوان گفت آن است كه ديگران از اين ماجرا درس گيرند و كسى را به خاطر فقر و بيمارى و ناتوانى كوچك نشمارند ؛ چرا كه خداوند به كسى كه بيمارى مىدهد اگر بخواهد او را شفا مىبخشد و خير و صلاح بندگانش را در نظر دارد . « 1 » رواياتى كه بيان شد با عقايد شيعه هماهنگ است ولى به هرروى نمىتوان برخى بيمارىها را از ايوب رد كرد . علم الهدى رحمه اللّه درباره بيمارى جذام ايوب گفته است : هرچند گفته مىشود كه پيامبران به بيمارىهايى همچون جذام و پيسى مبتلا نمىگردند ولى به صرف اين‌كه مردم از اين بيمارىها گريزان هستند نمىتوان گفت كه اين بيمارىها از پيامبران به دور است . اگر بگوييم كه ايوب به جذام مبتلا نشده است مىتوانيم بگوييم كه از دست دادن فرزندان و دارايى و سلامتى به اندازه رنج جذام و بلكه بالاتر از آن بود . « 2 » در كتاب كافى آمده است كه امام صادق عليه السّلام فرمودند : پس از آنكه ايوب بهبود يافت ديد كه قوم بنى اسرائيل كشاورزى مىكنند . ايوب از خداوند خواست كه او نيز بتواند كشاورزى كند . خداوند رشته‌اى پيوسته از بذرهاى شور را براى او فرستاد و او آنها را در زمين كاشت و چندى پس از آن دانه‌هاى عدس سر از خاك بيرون آورد . در كتاب معانى الاخبار چنين آمده است : واژه‌ى ايوب از ريشه‌ى كلمه‌ى « آب يؤوب » گرفته شده است و به‌معناى كسى است كه دوباره سلامتى و مال و فرزندانش به او بازگردانده شده است . « 3 » امام صادق عليه السّلام فرموده‌اند : ايوب در هيچ‌يك از بلاهايى كه دچارش شد رهايى از آن‌ها را از خداوند درخواست ننمود . گروهى گفته‌اند كه علم الهدى معتقد است : شيطان بر ايوب مسلط نشده بود و مال و فرزندانش را از ميان نبرده و او را در بستر بيمارى نيفكنده بود ، چرا

--> ( 1 ) . خصال شيخ صدوقى ص 399 . ( 2 ) . تنزيه اء ص 61 و 62 . ( 3 ) . معانى الاخبار ص 50 .