جاءَكُمْ رَسُولٌ مُصَدِّقٌ لِما مَعَكُمْ لَتُؤْمِنُنَّ بِهِ وَ لَتَنْصُرُنَّهُ قالَ أَ أَقْرَرْتُمْ وَ أَخَذْتُمْ عَلى ذلِكُمْ إِصْرِي قالُوا أَقْرَرْنا قالَ فَاشْهَدُوا وَ أَنَا مَعَكُمْ مِنَ الشَّاهِدِينَ ؛ و چون خداوند از پيامبران ، پيمان ابلاغ رسالت گرفت آنگاه كه شما را كتاب و حكمت بخشيد و سپس به سوى شما فرستاده‌اى از جانب خداوند آمد كه گواهى بر درستى و راستى كتاب و شريعت شما مىداد تا به او ايمان آورده و ياريش نماييد . خداوند فرمود : آيا [ به پيامبر من و كتاب آسمانىاش قرآن ] اقرار نموديد و بر عهد و پيمان با من استوار هستيد ؟ همگى گفتند : اقرار مىكنيم . سپس خداوند فرمود : شما گواه باشيد و من نيز همراه شما گواه [ آنان ] خواهم بود » . « 1 » على بن ابراهيم كه راوى ثقه و مورد اطمينانى است در « صحيح » خود روايت نموده كه امام صادق عليه السّلام فرمودند : « ما بعث اللّه نبيا من لدن آدم فهلمّ جرّا الّا و يرجع الى الدّنيا و ينصر امير المؤمنين ؛ خداوند هيچ پيامبرى را از نسل آدم عليه السّلام مبعوث نفرمود جز اينكه آن پيامبر به دنيا باز خواهد گشت و امير مؤمنان عليه السّلام را يارى خواهد نمود » . اين سخن امام صادق عليه السّلام اشاره به آيه « لَتُؤْمِنُنَّ بِهِ » دارد كه ضمير در ( به ) به پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم باز مىگردد و مقصود از « و لتنصرنّه » امير مؤمنان عليه السّلام است . خداوند در عالم ذر به پيامبران عليهم السّلام خطاب فرمود : « أَقْرَرْتُمْ وَ أَخَذْتُمْ عَلى ذلِكُمْ إِصْرِي » و مقصود از « إصر » همان پيمان الهى است . پيامبران در مقام خطاب خداوند پاسخ دادند : « اقررنا » آنگاه خداوند فرمود : « فَاشْهَدُوا وَ أَنَا مَعَكُمْ مِنَ الشَّاهِدِينَ » . « 2 » براساس روايات مستفيضه ، هنگامى كه قائم آل محمد به پا خيزد و به فرمانروايى عالم دست يابد پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم و امير مؤمنان عليه السّلام نيز رجعت مىنمايند . حضرت مهدى عجل اللّه تعالى فرجه الشريف در حالى كه عصا و نشانى در دست دارد

--> ( 1 ) . سوره آل عمران / 81 . ( 2 ) . تفسير قمى ج 1 ص 106 و 107 .