بر پيشانى هرمؤمنى نشانى مىزند كه اين شخص مؤمن است و بر پيشانى هر كافرى نشانى مىزند كه اين شخص كافر است . در دوران آن حضرت پيامبران و امامان عليهم السّلام براى يارى رسانى به امير مؤمنان على عليه السّلام و حضرت مهدى عجل اللّه تعالى فرجه الشريف رجعت مىكنند به‌ويژه پيامبرانى همچون زكريا ، يحيى و حزقيل عليهم السّلام و ياران آنان كه در ابلاغ دين بيشتر آزرده و شكنجه شدند رجعت مىكنند . آنان به دنيا بازمىگردند تا شمشير انتقام را بركشند و از شكنجه‌گران و قاتلان خويش انتقام گيرند و به خونخواهى از خون حسين عليه السّلام برخيزند . « جميل » گويد كه از امام صادق عليه السّلام دربارهء اين آيه پرسيدم كه : « إِنَّا لَنَنْصُرُ رُسُلَنا وَ الَّذِينَ آمَنُوا فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ يَوْمَ يَقُومُ الْأَشْهادُ ؛ به راستى ما فرستادگان خود و آنان را كه به فرستادگان ايمان آورده‌اند در زندگانى دنيا و در روزى كه گواهان به پا خيزند يارى مىدهيم » . « 1 » امام عليه السّلام فرمود : به خدا سوگند اين حادثه هنگام رجعت روى مىدهد . آيا نمىدانى كه و مقصود از « أشهاد » امامان معصوم عليهم السّلام هستند . نگارنده گويد : مقصود از « فرستادگان » كه در آيه بود پيامبران هستند . از رواياتى كه بيان شد چنين برمىآيد كه همهء پيامبران در قيامت صغرى باز مىگردند و خداى فرازمند همهء آنان را با قوّت و اقتدار و با پشتيبانى فرشتگان يارى نموده و بر دشمنان خود و دشمنان آل محمّد عليهم السّلام چيره مىگرداند خداوند دشمنانى همچون بنىاميه و دوستدارانشان را كه پيامبر و امامان را آزار داده‌اند زنده مىكند و از سويى نيز مؤمنان پاكدل و خالص را زنده مىكند كه در ركاب پيامبران و امامان با دشمنان نبرد كنند و به پاداش جهاد در راه خدا دست يابند و در دولت آل محمد عليهم السّلام غرق در نعمت گردند . اين همان سخن خداى فرازمند است كه : « وَ يَوْمَ نَبْعَثُ مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ شَهِيداً ؛ و روزى كه از هرامّتى گواهى برانگيزيم » . « 2 »

--> ( 1 ) . غافر / 51 . ( 2 ) . نحل / 84 .