زيارت پنجم كلينى رحمه الله با سند خود از امام حسين عليه السلام نقل مىكند : چون فاطمه عليها السلام از دنيا رفت أميرمؤمنان عليه السلام او را پنهانى دفن كرد و خاك بر روى قبر او ريخت ، سپس برخاست و صورت خود را به سوى قبر رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم كرد و فرمود : السَّلامُ عَلَيكَ يا رَسولِ اللَّهِ . . . [ وَالسَّلامُ عَلَيكُما ] « 1 » سَلامُ سلام بر تو اى رسول خدا ! . . . ( و سلام بر هر دوى شما ) سلام مُوَدِّعٍ لا قالٍ وَلا سَئِمٍ ، فَإنْ أَنصَرِفْ فَلا عَنْ وداع كننده ، نه خشمگين و نه خسته ، پس اگر ( از مزار شما ) بر گردم از روى مَلالَةٍ ، وَإنْ أُقِمْ فَلا عَنْ سُوءِ ظَنٍّ بِما وَعَدَ اللَّهُ خستگى نبوده ، و اگر بمانم از روى بدبينى به وعدهء خدا الصّابِرينَ . واهاً واهاً ، وَالصَّبرُ أيمَنُ وَأجمَلُ ، وَلَولا به صابران نيست . دريغا ! دريغا ! كه ( باز ) صبر ، مبارك‌تر و زيباتر است ، و اگر غَلَبَةُ المُستَولِينَ لَجَعَلتُ چيره‌گى زورگويان نبود [ كه مراسرزنش كنند يا قبر فاطمه را بشناسند ونبش كنند ] المُقامَ وَاللَّبثَ لِزاماً مَعكوفاً ، وَلَأعوَلْتُ إعوالَ اقامت و درنگ [ دراين‌جا ] را ملازم مىشدم ، و هم چون مادر فرزند مرده

--> ( 1 ) - افزوده شده از بقيه مصادر .