الثَّكلى عَلى جَلِيلِ الرَّزِيَّةِ ، فَبِعَينِ اللَّهِ تُدفَنُ ابْنَتُكَ بر اين مصيبت بزرگ شيون مىكردم ، پس در منظر خدا دخترت ( شبانه و ) سِرّاً وَتُهْضَمُ حَقَّها وَتُمنَعُ إرثَها ، پنهان به خاك سپرده شد ، و حقش پايمال گشت ، و از ارثش بازداشته شد وَلَمْ يتَباعَدِ العَهدُ وَلَمْ يخلقْ مِنكَ الذِّكرُ ، در حالى كه دير زمانى ( از رحلت تو ) نگذشته بود و ياد تو كهنه نشده بود ، وَإلَى اللَّهِ يا رَسولَ اللَّهِ المُشتَكى ، وَفِيكَ يا رَسولَ اللَّهِ اى رسول خدا ! شِكوهء خود را به خدا عرضه مىدارم ، و اى رسول خدا ! أحسَن‌ُالعَزاءِ ، صَلَّى اللَّهُ عَلَيكَ ، وَعَلَيها السَّلامُ وَالرِّضوانُ « 1 » . بهترين دلدارىها را در تو مىبينم ، درود خدا بر تو باد ، و سلام و رضوان خدا بر فاطمه . نكات : اين زيارت ، سلام و زيارتى است كه از زبان امير المؤمنين عليه السلام پس از دفن حضرت زهراء عليها السلام و هنگام وداع نقل شده است . اين زيارت روايى از طريق حضرت سيد الشهداء حسين بن على عليهما السلام روايت شده و در كتب معتبر نقل گرديده است . چون حضرت زهراء عليها السلام از دنيا رفت امير المؤمنين عليه السلام او را

--> ( 1 ) - الكافي ج 1 ص 458 ح 3 ، بحار الانوار ج 43 ص 193 ح 21 ، كشف الغمّة ج 2 ص 130 با اندك تفاوت ، و بخش اول زيارت در مناقب ابن شهر اشوب ج 3 ص 364 .