بواسطهء انحطاط اخلاقى كه در جوامع غربى صورت گرفته است فاصلهء بين فرزندان و والدين روز به روز بيشتر شده و عواطف فيما بين آنان روز بروز سست‌تر و سردتر مىگردد . و به همين خاطر است كه - غالباً - پس از آنكه فرزند به سن ده سالگى رسيد رابطهء عاطفى بين او و والدينش به سردى گرائيده . و هر چه كه سنّ فرزندان بيشتر مىشود اين فاصله نيز بيشتر مىگردد . اما دين حنيف اسلام . خدمت به والدين را وظيفه‌اى لازم براى فرزندان بشمار آورده و فرزندان را ملزم مىنمايد كه در همه حال - حتّى پس از كهولت و ناتوانى و حتّى پس از مرگ و از دنيا رفتن - وظايف خود را در قبال والدين انجام دهند . و مسلّماً از جمله فرزندان رحمت شده كسانى هستند كه مشمول دعاى خير والدين خود مىگردند . بى مناسبت نيست كه در اينجا - به عنوان نمونه و شاهد - يادى از والد معظّم خويش حضرت آية اللَّه العظمى گلپايگانى - رضوان اللَّه تعالى عليه - بنمايم . زيرا با غور در زندگى اين بزرگوار درمىيابيم كه نيل ايشان به مقامات سامى و درجات عالى كمال . نتيجهء دعاى خير والد معظّم ايشان مرحوم آقا سيد محمّدباقر موسوى - رحمة اللَّه تعالى عليه - بوده است . آن بزرگوار در آخرين صفحهء صحيفهء سجّاديهء خطّى كه در نزدشان بوده است . پس از نامگذارى فرزند خود - بنام سيد محمّدرضا - و ضبط تاريخ تولّد او چنين نوشته‌اند : اللّهمّ طوّل عمره . و وسّع في رزقه . و اجعله من العلماء العاملين . بفضلك وكرمك يا ارحم الراحمين . بار خدايا عمر فرزندم - سيّد محمّد رضا - را طولانى فرما . و وسعت روزى به او مرحمت فرما . و او را از علماء عامل و باتقوى قرار بده . خدايا اين خواسته‌ها را - به فضل و بزرگواريت - عطا فرما . اى رحم كننده‌ترين رحم كنندگان . و زندگى پربار و با بركت و سرشار از علم و فقه و تقوا و عمر طولانى اين مرجع عاليقدر بهترين شاهد بر صدق استجابت دعاى والد مكرّم او بوده است . دوام توفيقات آقاى ناجى و تداوم خدمات ايشان در نشر و گسترش اخبار و احاديث اهل بيت صلوات اللَّه تعالى عليهم را از خداوند عزّ و جلّ مسألت مىنمايم .