نبايدهاى مربوط به رفتار با اسب عقيم كردن اسب 45 - پيامبر صلى الله عليه و آله از عقيم كردن اسب نهى نمود « 1 » . 46 - مردى از نجران با اسب خود به همراه پيامبر صلى الله عليه و آله در جنگى شركت كرد . پيامبر صلى الله عليه و آله به صداى شيههء آن اسب انس گرفته بود . مدتى گذشت و پيامبر صلى الله عليه و آله صداى اسب را نشنيد . سپس پيامبر صلى الله عليه و آله به آن مرد فرمود : اسب تو چه شده است ؟ گفت : چون اسب سر و صداى زيادى مىكرد آن را اخته كردم . پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : تو اسب خود را ( در حقيقت ) تكه تكه كرده‌اى « 2 » . زيرا خير و خوبى تا روز قيامت بر پيشانى اسب گره خورده است . و صاحب اسب بر رسيدگى به آن يارى مىگردد . و يال اسب مايهء وقار آن مىباشد . و زيبايى اسب در پيشانى آن مىباشد .

--> ( 1 ) - عن عبد اللَّه بن نافع : إنّ النبيّ صلى الله عليه و آله نهى عن إخصاء الخيل و الغنم و الديك ( بحار الأنوار ج 62 ص 10 ) . قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله : الخيل معقود في نواصيها الخير إلى يوم القيامة . و أهلها معانون عليها . أعرافها : أدفاؤها . و نواصيها : جمالها . و أذنابها : مذابها . و نهى صلى الله عليه و آله عن جزّ شيء من ذلك وعن إخصائها ( دعائم‌الإسلام ج 1 ص 345 ) . ( 2 ) - يعنى نبايد مرتكب اين كار مىشدى . زيرا اين كار به منزلهء آن است كه اسب را - در حالى كه زنده است - تكه تكه كرده باشى .