سلام كردن به شير 165 - ( جويرية گفت ) : روزى به همراه امير المؤمنين عليه السلام از جنگلى عبور مىكرديم ناگهان شيرى را - در حالى كه فرزندانش پشت سرش راه مىرفتند - ديديم . آنگاه من افسار حيوانى را كه بر آن سوار بودم چرخاندم كه از آن راه برگردم . امير المؤمنين عليه السلام به من فرمود : به كجا مىروى ؟ - اى جويرية - اينجا بمان و اين شير به منزلهء سگى است در آستان خداوند متعال . آنگاه حضرت اين آيه را تلاوت نمود : ما مِنْ دَابَّةٍ إِلَّا هُوَ آخِذٌ بِناصِيَتِها . سپس شير به طرف حضرت آمد و دُم خود را تكان داد و گفت : يا امير المؤمنين سلام و رحمت و بركت الهى بر تو باد - اى پسر عمّ رسول خدا - . امير المؤمنين عليه السلام فرمود : و بر تو سلام باد . - اى شير - ذكرى كه با آن خداوند را تسبيح مىگويى چيست ؟ شير گفت : مىگويم : منزّه است خداوندى كه هيبت را بر اندام من پوشاند . و ترس از من را در دل بندگانش قرار داد « 1 » .

--> ( 1 ) - ( قال جويريّة : مضينا مع أمير المؤمنين عليه السلام ) : بغابة فإذاً بأسد بارك في الطريق - و أشباله خلفه - فلويت بدابّتي لأرجع . فقال عليه السلام : إلى أين ؟ أقدم - يا جويرية بن مسهر - إنّما هو كلب اللَّه . ثمّ قال عليه السلام : ما مِنْ دَابَّةٍ إِلَّا هُوَ آخِذٌ بِناصِيَتِها . فإذاً بالأسد قد أقبل نحوه . فتبصبص بذنبه . و هو يقول : السلام عليك - يا أمير المؤمنين - و رحمة اللَّه و بركاته . يا ابن عمّ رسول اللَّه . فقال عليه السلام : و عليك السلام - يا أبا الحارث - ما تسبيحك ؟ فقال : أقول : سبحان من ألبسني المهابة . و قذف في قلوب عباده منّي المخافة ( مناقب آل أبي طالب عليهم السلام ج 2 ص 340 ) . هود : 56 .