كار زياد كشيدن از شتر 156 - جابر انصارى گفت : نزد پيامبر صلى الله عليه و آله نشسته بوديم . ناگاه شترى به طرف حضرت آمد و كنار ايشان زانو زد و صدا كرد و اشك ريخت . حضرت فرمود : صاحب اين شتر كيست ؟ گفتند : فلان شخص انصارى . حضرت فرمود : او را به نزد من بياوريد . پس از آنكه آن مرد به نزد پيامبر صلى الله عليه و آله آمد . حضرت به او فرمود : چرا اين شتر از تو شكايت مىكند و اين گونه در بارهء تو سخن مىگويد ؟ آن مرد گفت : اين شتر در بارهء من چه مىگويد ؟ حضرت فرمود : اين شتر مىگويد تو از آن كار زيادى مىكشى و گرسنه‌اش مىگذارى . آن مرد گفت : يا رسول اللَّه اين شتر راست مىگويد . ما از اين پس كمتر از آن كار مىكشيم و آن را سير مىكنيم . چون ما غير از اين شتر . حيوان آبكش ديگرى نداريم . و من مرد عيالوارى هستم . پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : اين شتر به تو مىگويد : از من كار بكش و مرا نيز سير كن « 1 » .

--> ( 1 ) - عن جابر بن عبد اللَّه الأنصاري قال : بينا نحن قعود مع رسول اللَّه صلى الله عليه و آله إذ أقبل بعير حتّى برك بين يديه و رغا و تناثرت دموعه من عينيه . فقال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله : لمن هذا البعير ؟ فقيل : لفلان الأنصاري . فقال صلى الله عليه و آله : عليّ به . فاتي به . فقال صلى الله عليه و آله له : بعيرك هذا يشكوك و يقول . فقال الأنصاري : و ما ذا يقول ؟ قال صلى الله عليه و آله : يزعم أنّك تستكدّه و تجوّعه . فقال : - يا رسول اللَّه - نخفّف عنه و نشبعه . و قد صدق - يا رسول اللَّه - . و ليس لنا ناضح غيره . و أنا رجل معيل . قال صلى الله عليه و آله : فهو يقول لك : استكدني و أشبعني . فقال : نعم - يا رسول اللَّه - نخفّف عنه و نشبعه . فقام البعير و إنصرف ( الاختصاص ص 295 ) . ( راجع : بصائر الدرجات ص 455 ) . استكدّه . أي : طلب منه الكدّ و الشدّة و الإلحاح في العمل .