آنها گفتند : - يا رسول اللَّه - خود آن شتر چه مىگويد ؟ حضرت به آنها فرمود : اين شتر مىگويد : در وقتى كه جوان و سرزنده بود او را به كار مىگرفتيد و مايهء بركت گلّهء شما بوده و ماده شترهاى شما را باردار كرده است . و در زمستان با آن به مناطق گرمسير مىرفتيد . و در تابستان به علفزارها كوچ مىكرديد . و پس از آنكه سالهاى سال اين كارها را براى شما كرده است . شما اينك قصد داريد كه آن را بكشيد و گوشتش را بخوريد . به همين خاطر اين شتر از دست شما فرار كرد و به من كه پيامبر هستم پناهنده شد . و اين رفتار شما با شترى كه به شايستگى برايتان كار كرده است رفتارى ناشايست مىباشد . و به همين خاطر آن شتر فرار كرد تا به دست شما كشته نشود . آنها به پيامبر صلى الله عليه و آله گفتند : چيزهائى را كه اين شتر به شما گفته است درست مىباشد . اما اينك ما به خدا سوگند مىخوريم كه آن را نمىكشيم و نمىفروشيم بلكه به حال خود رها مىكنيم . حضرت به آنها فرمود : شما دروغ مىگوئيد . زيرا چندين بار بخاطر اين كار از دست شما فرار كرده است . اما اينك كه به من پناهنده شده است سزاوار است كه من نسبت به آن ترحّم نمايم و پناهش دهم . زيرا اهل نفاق داراى ترحّم نيستند و مؤمنين داراى ترحّم هستند . من اين شتر را به صد درهم از شما مىخرم . سپس آنها شتر را به اين قيمت به حضرت فروختند .