با كمك و دادخواهى براى ستمگرى كه مسؤوليتش در ستمها شهره است حق خدا را فرو گذاشتى راستى پيش از او ابو سفيان . . . . 62 - مجزأة بن ثور سدوسى - صحابى بزرگ - در صفين اين سرود رزمى را خوانده است : با شمشير ميزنمشان و ملاحظهء معاويه را نمىكنم آن گشاده چشم آن گشاده شكم را مادر گمراهگرش او را به آتش سرنگون ساخته است و در آنجا سگهاى پارسگر همنشينش خواهند بود فرومايگانى را به گمراهى كشانده است . خدا راه ننمايدش ! در « مروج الذهب » ، مسعودى اين سرود رزمى را به على ( ع ) نسبت داده و مىنويسد : گفته‌اند : اين شعر از بديل بن ورقاء است ( 1 ) مؤلف « لسان العرب » نيز آن را به على ( ع ) نسبت داده است ( 2 ) طبرى اولين بيت را در تاريخش نوشته و به - امير المؤمنين منسوب دانسته است . ( 3 ) ابن مزاحم سه مصرع آن را در كتاب « صفين » آورده و از امير المؤمنين دانسته است ( 4 ) و همهء آن ابيات را در صفحهء 454 ثبت نموده و به مالك اشتر نسبت داده و در صفحهء 344 آنها را از مجزأة بن ثور شمرده است . ابن ابى الحديد در شرح نهج البلاغه به نقل از نصر بن مزاحم متعلق به محرز بن ثور دانسته است . ( 5 ) و چنان كه در « اشتقاق » آمده اين ابيات به « اخنس » نيز نسبت داده شده است . ( 6 )

--> ( 1 ) . 2 / 25 . ( 2 ) . 18 / 229 . ( 3 ) . 6 / 23 . ( 4 ) - ص 460 . ( 5 ) . 1 / 500 . ( 6 ) - ص 148 .