« وَ لِيَ فِيها مَآرِبُ أُخْرى » ( 18 ) و مرا درين عصا كارها است و به آن نيازها [ جز از خفتن بر او و علف ريختن بر گوسفندان ] . « قالَ أَلْقِها يا مُوسى » ( 19 ) اللَّه تعالى فرمود او را بيفكن [ آن عصا را اى موسى ] « فَأَلْقاها » بيفكند آن را ، « فَإِذا هِيَ حَيَّةٌ تَسْعى » ( 20 ) پس چون در نگرست آن را مارى ديد نهيب مىبرد ، « قالَ خُذْها وَ لا تَخَفْ » گفت بگير عصاى خويش و مترس ، « سَنُعِيدُها سِيرَتَهَا الْأُولى » ( 21 ) باز بريم آن را بسان پيش . « وَ اضْمُمْ يَدَكَ إِلى جَناحِكَ » دست خويش را با بر خويش آر و بازوى خويش ، « تَخْرُجْ بَيْضاءَ مِنْ غَيْرِ سُوءٍ » تا بيرون آيد سپيد روشن بىپيسى ، « آيَةً أُخْرى » ( 22 ) نشان ديگر [ از عصا ] . « لِنُرِيَكَ مِنْ آياتِنَا الْكُبْرى » ( 23 ) تا ترا نمائيم و دهيم از نشان‌هاى بزرگ خويش . « اذْهَبْ إِلى فِرْعَوْنَ إِنَّهُ طَغى » ( 24 ) بفرعون شوكه او بس شوخ و بىراه و ناپاكست . النّوبة الثانية اين سورة طه بعدد كوفيان صد و سى و دو آيتست ، و بعدد بصريان صد و سى و پنج آيت است ، و هزار و سيصد و چهل و يك كلمه و پنج هزار و دويست و چهل و دو حرف است . جمله بمكّه فرو آمده مگر يك آيت « وَ لا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ » ، بقول بعضى مفسّران اين يك آيت در مدنيات شمرند كه بدر مدينه فرو آمد و درين سورة سه آيت منسوخست : « وَ لا تَعْجَلْ بِالْقُرْآنِ مِنْ قَبْلِ أَنْ يُقْضى إِلَيْكَ وَحْيُهُ » نسخها قوله : « سَنُقْرِئُكَ