عبد الله الأنصاري الهروي ( خواجه عبد الله الأنصاري )

13

كشف الأسرار وعدة الأبرار ( تفسير خواجه عبد الله انصارى ) ( فارسى )

أَنِّي مَعَكُمْ كه من با شماام [ بمعونت ] ، فَثَبِّتُوا الَّذِينَ آمَنُوا دل دهيد مؤمنانرا و بر جاى داريد ، سَأُلْقِي فِي قُلُوبِ الَّذِينَ كَفَرُوا الرُّعْبَ آرى من در افكنم در دلهاى كافران از شما بيم ، فَاضْرِبُوا فَوْقَ الْأَعْناقِ شما بر زبر گردنها مىبزنيد ، وَ اضْرِبُوا مِنْهُمْ كُلَّ بَنانٍ 12 و از ايشان دستها مىزنيد . ذلِكَ بِأَنَّهُمْ شَاقُّوا اللَّهَ وَ رَسُولَهُ آن از بهر آنست كه خلاف كردند با خداى و رسول او ، وَ مَنْ يُشاقِقِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ و هر كه خلاف كند با خداى و رسول او ، فَإِنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعِقابِ 13 اللَّه سخت عقوبت است [ سخت‌گير ] ، ذلِكُمْ فَذُوقُوهُ اينست عذاب او اين جهانى چشيد آن را ، وَ أَنَّ لِلْكافِرِينَ عَذابَ النَّارِ 14 و كافران راست عذاب آتش . يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اى ايشان كه بگرويدند ، إِذا لَقِيتُمُ الَّذِينَ كَفَرُوا زَحْفاً هر گه كه ببينيد كافران را كه روى بشما نهند در جنگ ، فَلا تُوَلُّوهُمُ الْأَدْبارَ 15 [ بهزيمت ] پشتهاى خود ور ايشان مگردانيد . وَ مَنْ يُوَلِّهِمْ يَوْمَئِذٍ دُبُرَهُ و هر كه روز جنگ پشت خود برگرداند بر دشمن ، إِلَّا مُتَحَرِّفاً لِقِتالٍ مگر كه برگردد ساز جنگ را [ نه ادبار هزيمت را ، ] أَوْ مُتَحَيِّزاً إِلى فِئَةٍ يا پناه جوى بقومى هم از مسلمانان ، فَقَدْ باءَ بِغَضَبٍ مِنَ اللَّهِ باز گشت و خشم خداى برو ، وَ مَأْواهُ جَهَنَّمُ و بازگشتن‌گاه او دوزخ ، وَ بِئْسَ الْمَصِيرُ 16 و بد جايگاه كه آنست . فَلَمْ تَقْتُلُوهُمْ و نه شما كشتيد ايشان را ، وَ لكِنَّ اللَّهَ قَتَلَهُمْ و لكن خداى كشت ايشان را ، وَ ما رَمَيْتَ إِذْ رَمَيْتَ و نه تو انداختى آن گه كه انداختى ، وَ لكِنَّ اللَّهَ رَمى و لكن خداى انداخت ، وَ لِيُبْلِيَ الْمُؤْمِنِينَ مِنْهُ بَلاءً حَسَناً [ آن كار آن روز بدر ] آن را كرد تا مؤمنانرا [ بخشيده‌اى نيكو بخشد و ] آزمون نيكو آزمايد ، إِنَّ اللَّهَ سَمِيعٌ عَلِيمٌ 17 كه اللَّه شنوايى است دانا . ذلِكُمْ وَ أَنَّ اللَّهَ اين همه هست بدرستى كه خداى ، مُوهِنُ كَيْدِ الْكافِرِينَ 18 پست كننده و سست كننده است ساز كافران را . إِنْ تَسْتَفْتِحُوا اگر برگزاردن و برگشادن ميخواهيد [ از اللَّه ] ، فَقَدْ جاءَكُمُ