و جهودان گفتند : نحن اولياء اللَّه من دون الناس ما خاصّه دوستان خدائيم ، بيرون از همه مردمان . ناس اينجا مصطفى ( ص ) است و عرب ، و گفته‌اند كه ترسايان از آنجا گفتند كه نَحْنُ أَبْناءُ اللَّهِ ، كه عيسى ( ع ) گفته : اذا صليتم فقولوا يا ابانا الذى فى السماء تقدس اسمك ، و اين بمعنى قرب است و برّ و رحمت ؛ يعنى اى خداوندى كه با نيكان بندگان بمهربانى و نزديكى چنانى كه پدر مهربان بر فرزند ، و آن گه با مسلمانان ميگفتند : و اللَّه ان كتابنا لقبل كتابكم و ان نبيّنا لقبل نبيكم ، و لا دين الا ديننا ، و لا نبى الا نبينا ، و انّا نحن اهل العلم القديم ، فليس احد افضل منّا . و روا باشد كه اينجا ضميرى نهند ، يعنى نحن ابناء رسله . رسول خدا ايشان را بيم داد و بعقوبت حق بترسانيد ، ايشان گفتند : ما پسران پيغامبران اوايم . ما را عذاب نكند . ربّ العزّة گفت : يا محمد ايشان را گوى : اگر پسران پيغامبران خدائيد ، پس چرا پدران شما را كه اصحاب سبت بودند عقوبت كرد ، و ايشان را بگناهان خويش فرا گرفت . بَلْ أَنْتُمْ بَشَرٌ مِمَّنْ خَلَقَ - نه چنانست كه شما گفتيد ، كه شما گروهى مردمانيد چنان كه آفريدگان وى از فرزندان آدم . يَغْفِرُ لِمَنْ يَشاءُ - آن را كه خواهد از آفريدگان خويش بيامرزد . اگر خواهد جهود را از جهودى و ترسا را از ترسايى توبه دهد ، و او را بيامرزد . وَ يُعَذِّبُ مَنْ يَشاءُ و اگر خواهد او را بر آن كفر بميراند و او را عذاب كند . وَ لِلَّهِ مُلْكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ ما بَيْنَهُما من الخلق ، وَ إِلَيْهِ الْمَصِيرُ المرجع فى الآخرة . يا أَهْلَ الْكِتابِ قَدْ جاءَكُمْ رَسُولُنا يُبَيِّنُ لَكُمْ - يعنى اعلام الهدى و شرائع الدين . عَلى فَتْرَةٍ مِنَ الرُّسُلِ - از ميلاد عيسى ( ع ) تا بميلاد محمد ( ص ) گفته‌اند كه ششصد سال بود ، و بروايتى پانصد و شصت سال ، و بروايتى چهارصد و سى و اند سال ،