فريشته ، وَ لَوْ أَنْزَلْنا مَلَكاً و اگر فرو فرستاديمى فريشته‌اى لَقُضِيَ الْأَمْرُ كار برگزاردندى ، ثُمَّ لا يُنْظَرُونَ ( 8 ) و ايشان را درنگ ندادندى . وَ لَوْ جَعَلْناهُ مَلَكاً و اگر آن فرو فرستاده فريشته‌اى كرديمى به صورتى ، لَجَعَلْناهُ رَجُلًا آن فريشته صورت مردى كرديمى وَ لَلَبَسْنا عَلَيْهِمْ و كار بر ايشان پوشيده داشتيمى آن گه ما يَلْبِسُونَ ( 9 ) آنچه هم اكنون برايشان پوشيده است . وَ لَقَدِ اسْتُهْزِئَ بِرُسُلٍ مِنْ قَبْلِكَ و افسوس كردند با فرستادگان پيش از تو ، فَحاقَ تا فرا سرنشست بِالَّذِينَ سَخِرُوا مِنْهُمْ ايشان را كه افسوس كردند از ايشان ما كانُوا بِهِ يَسْتَهْزِؤُنَ ( 10 ) آن روز و آن كار و آن چيز كه افسوس ميكردند به آن . قُلْ بگوى [ يا محمد ] سِيرُوا فِي الْأَرْضِ برويد در زمين ثُمَّ انْظُرُوا پس درنگريد ، كَيْفَ كانَ عاقِبَةُ الْمُكَذِّبِينَ ( 11 ) كه سرانجام دروغ زن - گيران چون بود ! قُلْ بگوى لِمَنْ ما فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ كراست هر چه در آسمانها و در زمينهاست ؟ قُلْ لِلَّهِ هم تو گوى كه خداى را است ، كَتَبَ عَلى نَفْسِهِ الرَّحْمَةَ بنوشت بر خويشتن بخشودن لَيَجْمَعَنَّكُمْ بهم مىآرد شما را و بهم خواهد آورد شما را إِلى يَوْمِ الْقِيامَةِ تا روز رستاخيز ، لا رَيْبَ فِيهِ گمان نيست در آن ، الَّذِينَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ ايشان كه خويشتن را زيانكار كردند [ و از خويشتن درماندند بنوميدى و در علم من زيان رااند ] فَهُمْ لا يُؤْمِنُونَ ( 12 ) ايشان آنند كه بنگرويده‌اند . وَ لَهُ ما سَكَنَ فِي اللَّيْلِ وَ النَّهارِ و او راست هر هستى كه مىآرام گيرد در شب و روز ، وَ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ ( 13 ) و اوست شنوا و دانا .