نبود . هفت آسمان و هفت زمين راست كرد ، و هر چه در آن بساخت ، و او را در آن حاجت بانباز و يار نبود ، و قيل : لِلَّهِ مُلْكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ اى خزائن السماوات ، و هو المطر و خزائن الارض ، و هو النبات ، وَ هُوَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ . عن شهر بن حوشب عن اسماء بنت يزيد الانصارية ، قالت : كنت آخذة بزمام ناقة رسول اللَّه ( ص ) اذ نزلت عليه سورة المائدة ، فكاد عضد الناقة ان ينكسر من ثقلها . النوبة الثالثة قوله تعالى : وَ إِذْ قالَ اللَّهُ يا عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ الاية - از روى اشارت بر ذوق جوانمردان طريقت اين سؤال تشريف است نه خطاب تعنيف ، كه مراد براءت ساحت عيسى است و پاكى وى از گفتار تثليث ، كه ترسايان برو بستند ، و بر وى دعوى كردند ، و عيسى ادب خطاب نگه داشت ، كه بجواب ابتدا بثناء حق كرد جل جلاله نه بتزكيت خويش ، گفت : سُبْحانَكَ اى انزهت تنزيها عمّا لا يليق بوصفك . پس گفت : ما يَكُونُ لِي أَنْ أَقُولَ ما لَيْسَ لِي بِحَقٍّ بار خدايا ! چون از قبل تو برسالت مخصوصم ، شرط نبوت عصمت باشد ، چون روا بود كه آن گويم كه نه شرط رسالت بود ؟ ! إِنْ كُنْتُ قُلْتُهُ فَقَدْ عَلِمْتَهُ ! اگر گفته‌ام ، خود دانسته‌اى ، و واثقم به آنكه تو ميدانى كه نگفته‌ام . تَعْلَمُ ما فِي نَفْسِي وَ لا أَعْلَمُ ما فِي نَفْسِكَ - اين ردّ است بر جهميان در اثبات نفس بارى جل جلاله ، و همچنين مصطفى ( ص ) گفت در خبر صحيح بر وفق آيت در اثبات نفس : « سبحان اللَّه و بحمده عدد خلقه و مداد كلماته و رضا نفسه » ، و باك نيست از آنكه اين نفس بر مخلوق افتد ، و صفت وى باشد ، كه موافقت اسم اقتضاء موافقت معانى نكند . نفس مخلوق منفوس است يعنى مولود ، من قولهم نفست المرأة ، و مصنوع است و محدث عاريتى و مجازى ، ساخته به اندازه ، و بهنگام زنده بجرم و نفس ، و آن گه زاده ميان دو كس