آن بود كه جهودان را از نبوّت مصطفى ( ص ) پرسيدند ، گفتند كه : ما ندانيم و نشناسيم ، و به اين گواهى ندهيم . پس جماعتى از آن جهودان در پيش رسول خدا شدند . رسول گفت : اى و اللَّه ، شما دانسته‌ايد كه من رسول خدا ام . گفتند : ندانيم و نشناسيم و بدين گواهى ندهيم . خداى تعالى اين آيت فرستاد : لكِنِ اللَّهُ يَشْهَدُ اى يبيّن بنبوّتك ، بِما أَنْزَلَ إِلَيْكَ من القرآن و دلايله ، لأنّ الشّهادة تبيين . ميگويد : خداى روشن گرداند بنبوّت تو به آنچه فرو فرستاد به تو از قرآن و دلائل آن . أَنْزَلَهُ بِعِلْمِهِ - اى هو يعلم انّك اهل لانزاله عليك ، لقيامك به . فرو فرستاد به تو اين قرآن به آنچه دانست كه تو اهل آنى ، و بجاى آنى . معنى ديگر : أَنْزَلَهُ بِعِلْمِهِ اى انزل عليك فيه علمه بالخلق ، و ما يسرّون و ما يعلنون ، و ما لهم فيه من لبيّنات و النّور المبين ، و قيل : أَنْزَلَهُ بِعِلْمِهِ اى من علمه . وَ الْمَلائِكَةُ يَشْهَدُونَ - ميگويد : فريشتگان گواهى ميدهند بنبوّت تو يا محمد ، اگر جهودان گواهى نميدهند باكى نيست ، و گواهى فريشتگان بقيام معجزه شناسند ، هر كه معجزهء وى ظاهر گشت ، فريشتگان بصدق وى گواهى دهند . وَ كَفى بِاللَّهِ شَهِيداً - يقول : فلا شاهد افضل من اللَّه . بأنّه انزل عليك القرآن . إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا - يعنى بمحمّد ( ص ) و القرآن : وَ صَدُّوا النّاس عن الاسلام ، قَدْ ضَلُّوا ضَلالًا بَعِيداً اى طويلا . إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا - يعنى اليهود ، وَ ظَلَمُوا محمدا ( ص ) بكتمان نعته ، ميگويد : آن جهودان كه به محمد و قرآن كافر شدند ، و به محمد ظلم كردند كه نعت و صفت وى بپوشيدند ، لَمْ يَكُنِ اللَّهُ لِيَغْفِرَ لَهُمْ خداى بر آن نيست كه ايشان را بيامرزد ، كه در علم قديم وى چنانست كه ايشان در كفر ميرند . وَ لا لِيَهْدِيَهُمْ