وَ قُعُوداً و [ در ناليدن ] نشسته ، وَ عَلى جُنُوبِكُمْ و [ در ناتوانى ] بر پهلو ، فَإِذَا اطْمَأْنَنْتُمْ چون آمن گشتيد و آرام يافتيد ، فَأَقِيمُوا الصَّلاةَ نماز بهنگام بپاى داريد ، إِنَّ الصَّلاةَ كانَتْ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ كه نماز بر مؤمنان ، كِتاباً مَوْقُوتاً ( 103 ) نبشته‌ايست واجب بهنگام . وَ لا تَهِنُوا و سست مگرديد ، و فرو مايستيد ، فِي ابْتِغاءِ الْقَوْمِ در جنگ جستن با دشمنان من ، إِنْ تَكُونُوا تَأْلَمُونَ اگر شما از زخم مىدرد يابيد ، فَإِنَّهُمْ يَأْلَمُونَ كَما تَأْلَمُونَ ايشان هم درد يابند چنان كه شما مىدرد يابيد ، وَ تَرْجُونَ مِنَ اللَّهِ و شما از خدا آنچه اميد داريد ياويد « 1 » ، ما لا يَرْجُونَ و ايشان آن نيابند [ كه ايشان بيهوده‌اند و شما بيهوده نه‌ايد ] ، وَ كانَ اللَّهُ عَلِيماً حَكِيماً ( 104 ) خداى داناى است راست‌دان هميشه‌اى . إِنَّا أَنْزَلْنا إِلَيْكَ الْكِتابَ ما اين نامه به تو فرو فرستاديم ، بِالْحَقِّ براستى و درستى ، لِتَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ تا داورى كنى ميان مردمان ، بِما أَراكَ اللَّهُ به آنچه خداى نمود ترا [ از پيغام و آگاهى ] ، وَ لا تَكُنْ لِلْخائِنِينَ خَصِيماً ( 105 ) و نگر كه كژان را داورى دار نباشى . وَ اسْتَغْفِرِ اللَّهَ و آمرزش خواه از خداى ، إِنَّ اللَّهَ كانَ غَفُوراً رَحِيماً ( 106 ) كه خداى آمرزگار است مهربان هميشه‌اى . وَ لا تُجادِلْ و داورى مدار ، عَنِ الَّذِينَ يَخْتانُونَ أَنْفُسَهُمْ ايشان را كه خيانت ميكنند در خويشتن ، إِنَّ اللَّهَ لا يُحِبُّ كه خداى دوست ندارد ، مَنْ كانَ خَوَّاناً أَثِيماً ( 107 ) آن را كه كژ كار بود بزه‌مند [ دروغ زن ] ، يَسْتَخْفُونَ مِنَ النَّاسِ پنهان ميدارند از مردمان ، وَ لا يَسْتَخْفُونَ مِنَ اللَّهِ و پنهان نميدارند از خداى [ كه

--> ( 1 ) - نسخهء ج : يابيد . )