يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذا ضَرَبْتُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ - ضرب در زمين ، جايها است در قرآن ، و آن رفتن مسافر است . ميگويد ، هنگامى كه در سفر بيد « 1 » جايى در زمينى ، فَتَبَيَّنُوا نيك بر رسيد ، و نگاه كنيد . حمزه و كسايى و خلف فتثبّتوا خوانند ، بالثّاء و الباء و التاء ، من الثّبات ، و التّثبّت التّأنّى ، و هو ضدّ العجلة . تقول العرب : تثبّت فى امرك اى لا تعجل ، و المعنى : ارفقوا و لا تعجلوا . ميگويد : بر جاى خويش باشيد و مشتابيد ، و تأنّى فرو مگذاريد . باقى قرّا فَتَبَيَّنُوا خوانند بالباء و الياء و النّون ، و هو قريب من الأوّل ، و قد جاء : « انّ التّبيّن من اللَّه ، و العجلة من الشّيطان » فمقابلة التّبيّن بالعجلة تدلّ على تقاربهما . اگر كسى گويد : اين تبيّن و تثبّت كه در آيت است هم در سفر واجب است و هم در حضر ، و فرق نيست ، پس چه معنى را به سفر مخصوص كرد ؟ جواب آنست كه اين حادثه در سفر افتاد ، ازين جهت در حضر مخصوص كرد ، و سفر بر حضر تنبيه مىكند ، هم چنان كه ربّ العزّة رهن در سفر مخصوص كرد ، گفت : وَ إِنْ كُنْتُمْ عَلى سَفَرٍ وَ لَمْ تَجِدُوا كاتِباً فَرِهانٌ مَقْبُوضَةٌ ، و آن گه سفر تنبيه داد بر حضر ، تا حكم رهن در سفر و حضر يكسان گشت . اينجا هم چنانست . وَ لا تَقُولُوا لِمَنْ أَلْقى إِلَيْكُمُ السَّلامَ - بى الف قرائت مدنى و شامى و حمزه است ، و معنى « سلم » استسلام و انقياد است . چنان كه جايى ديگر گفت : وَ أَلْقَوْا إِلَى اللَّهِ يَوْمَئِذٍ السَّلَمَ ، ميگويد : كسى را كه با شما قتال نكند و شما را منقاد شود : لَسْتَ مُؤْمِناً كه تو مؤمن نه‌اى . باقى قرا السّلام خوانند بالف ، و هو التّحيّة . مراد آنست كه : مگوييد كسى را كه بتحيّت مسلمانان شما را تحيّت كرد ، يعنى بر شما سلام كرد ، و شما را گفت كه من مسلمانم : لَسْتَ مُؤْمِناً كه تو مؤمن نه‌اى ، و آمن كرده نه اى ، آنچه ظاهر كرد از اسلام ازو بپذيريد ، و شمشير از وى برداريد .

--> ( 1 ) - نسخهء ج : باشيد . )