عبد الله الأنصاري الهروي ( خواجه عبد الله الأنصاري )
630
كشف الأسرار وعدة الأبرار ( تفسير خواجه عبد الله انصارى ) ( فارسى )
لا يَسْتَوِي الْقاعِدُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ يكسان نيست نشستگان از جهاد از گرويدگان ، غَيْرُ أُولِي الضَّرَرِ مگر نابينايان ، وَ الْمُجاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ ، و باز كوشندگان با دشمنان از بهر خدا ، بِأَمْوالِهِمْ وَ أَنْفُسِهِمْ بمال خويش و تن خويش [ آن نشستگان و اين مجاهدان يكسان نهاند در مزد و درجه ] ، فَضَّلَ اللَّهُ الْمُجاهِدِينَ بِأَمْوالِهِمْ وَ أَنْفُسِهِمْ افزونى داد خداى مجاهدان را بمال خويش و تن خويش ، عَلَى الْقاعِدِينَ بر نشستگان ، « درجة » درجهاى [ بلندتر از آنچه ميان آسمان و زمين ] ، وَ كُلًّا وَعَدَ اللَّهُ الْحُسْنى و اللَّه وعده داد همگان را ببهشت ، وَ فَضَّلَ اللَّهُ الْمُجاهِدِينَ و افزونى داد اللَّه مجاهدان را عَلَى الْقاعِدِينَ بر نشستگان أَجْراً عَظِيماً ( 95 ) مزدى بزرگوار . دَرَجاتٍ مِنْهُ آن مزد درجتهاى بهشت است از اللَّه ، وَ مَغْفِرَةً وَ رَحْمَةً و آمرزش و بخشايش ، وَ كانَ اللَّهُ غَفُوراً رَحِيماً ( 96 ) و اللَّه عيب پوش است مهربان بخشاينده هميشهاى . إِنَّ الَّذِينَ تَوَفَّاهُمُ الْمَلائِكَةُ ايشان كه فريشتگان ايشان را مىميرانيدند [ بر كفر ] ، ظالِمِي أَنْفُسِهِمْ و ايشان ستمكاران بر خود ، قالُوا گفتند فريشتگان ايشان را ، فِيمَ كُنْتُمْ شما در چه بوديد [ كه بهجرت نيامديد ، و بجنگ رسول خدا آمديد ؟ ] ، قالُوا كُنَّا مُسْتَضْعَفِينَ فِي الْأَرْضِ جواب دادند كه ما درمانده بوديم و بيچاره ، [ و گرفتگان بوديم در مكه و نتاوستيم « 1 » باظهار اسلام ] ، قالُوا فريشتگان گفتند : أَ لَمْ تَكُنْ أَرْضُ اللَّهِ واسِعَةً ؟ زمين خدا بر شما فراخ نبود ؟ فَتُهاجِرُوا فِيها كه هجرت كرديد شما در سبيل خدا ، فَأُولئِكَ مَأْواهُمْ جَهَنَّمُ ايشانند كه مأواى ايشان دوزخ است ، وَ ساءَتْ مَصِيراً ( 97 ) و بد شدنگاهى است .
--> ( 1 ) - نسخهء ج : نميتوانستيم . )