عبد الله الأنصاري الهروي ( خواجه عبد الله الأنصاري )

545

كشف الأسرار وعدة الأبرار ( تفسير خواجه عبد الله انصارى ) ( فارسى )

و ما هم منها بمخرجين ، لَهُمْ فِيها أَزْواجٌ مُطَهَّرَةٌ لا يبلن و لا يتغوّطن و لا يمتخطن و لا يبصقن و لا يحضن و لا يشبن و لا يلدن و لا يمنين . معنى آيت آنست كه مؤمنان و دوستان خدا كه در دنيا كارهاى نيك كردند ، و ايمان بپايان بردند ، درآريم ايشان را فردا در آن بهشتهاى جاودان ، و آن ناز و نعيم بيكران ، با جفتهاى پاكيزه از هر فضول و هر آلايش ، برنگ مرواريد ، و صفاء ياقوت آفريده ، گيسوان دارند بمشك اذفر بيالوده ، و بجواهر بياراسته ، بنغمتى خوش اين آواز بر داده كه : نحن الخالدات فلا نموت ابدا ، نحن الجوارى الحسان ، ازواج اقوام كرام ، طوبى لمن كنّا له و كان لنا . قال يحيى بن كثير : اذا سبّحت المرأة من الحور العين لم تبق فى الجنّة شجرة الا ورّدت . و در خبر است كه يكى از حور گويد شوهر خويش را كه : يا ولىّ اللَّه ! در آن مجلسهاى ذكر ، و مجمعهاى خير كه تو نشستى در دنيا ، و مرا از اللَّه مىبخواستى ، من بر تو مشرف بودم ، و از آن خواستن تو در ناز و طرب بودم ، كه من از تو مشتاق‌تر بودم . بخدايى كه مرا به تو گرامى كرد ، و ترا به من گرامى كرد ، كه هر بار كه تو مرا از حق بخواستى هفتاد بار من ترا ازو بخواستم ، فالحمد للَّه الّذى اكرمنى بك ، و أكرمك بى . آن گه در روى خويش خندد ، وز آن خنديدن وى نورى تابد ، كه روشنايى آن به همه غرفهء بهشت برسد . وَ نُدْخِلُهُمْ ظِلًّا ظَلِيلًا - بعضى مفسّران گفتند كه : اين ظلّ ظليل در موقف عرصات قيامت است . و بعضى گفتند : ظلّ ممدود است در بهشت . اگر گوئيم در موقف است احتمال كند كه مصطفى ( ص ) اشارت به آن كرده و گفته : « سبعة يظلّهم اللَّه تحت ظلّه يوم لا ظلّ الّا ظلّه : امام عادل ، او حكم عدل ، و فتى نشأ فى عبادة اللَّه تعالى ، و رجل طلبته امرأة ذات جمال و حسب ، فقال : انّى اخاف اللَّه ، و رجل قلبه فى المسجد اذا خرج