بايشان دهيد مالهاى ايشان ، وَ لا تَأْكُلُوها و آن را مخوريد ، إِسْرافاً بگزاف ، وَ بِداراً أَنْ يَكْبَرُوا شتافتن و پيشى كردن بر بلوغ و بر بزرگ شدن ايشان ، وَ مَنْ كانَ غَنِيًّا و هر كه بىنياز باد از قيّمان ، فَلْيَسْتَعْفِفْ ايدون باد كه دست پاك دارد از مال يتيمان ، وَ مَنْ كانَ فَقِيراً ، و هر كه درويش باد ، فَلْيَأْكُلْ بِالْمَعْرُوفِ ايدون باد كه از مال يتيم باندازهء خوراد و بداد ، فَإِذا دَفَعْتُمْ إِلَيْهِمْ أَمْوالَهُمْ چون بايشان دهيد مال ايشان ، فَأَشْهِدُوا عَلَيْهِمْ گواهان گيريد بر اقرار ايشان بقبض مال ايشان ، وَ كَفى بِاللَّهِ حَسِيباً ( 6 ) و پسنديده است اللَّه بگواهى و پسنده كارى و آگاهى و شمار خواهى . لِلرِّجالِ نَصِيبٌ مردان را بهره‌ايست ، مِمَّا تَرَكَ الْوالِدانِ وَ الْأَقْرَبُونَ از آنچه پدران و مادران و خويشان گذارند ، وَ لِلنِّساءِ نَصِيبٌ و زنان را هم چنان بهره‌ايست ، مِمَّا تَرَكَ الْوالِدانِ وَ الْأَقْرَبُونَ از آنچه پدران و مادران و خويشان گذارند ، مِمَّا قَلَّ مِنْهُ أَوْ كَثُرَ از آنچه گذارند اگر كم بود يا بيش ، نَصِيباً مَفْرُوضاً ( 7 ) بهرهء بتقدير بريده و انداخته . وَ إِذا حَضَرَ الْقِسْمَةَ و آن گه كه حاضر آيد بقسمت ، أُولُوا الْقُرْبى خويشاوندان ، وَ الْيَتامى و يتيمان ، وَ الْمَساكِينُ و درويشان ، فَارْزُقُوهُمْ مِنْهُ ايشان را چيزى دهيد از ميراث ، وَ قُولُوا لَهُمْ قَوْلًا مَعْرُوفاً ( 8 ) و ايشان را سخن نيكو گوئيد و دعاء نيكو كنيد . وَ لْيَخْشَ الَّذِينَ و ايدون باد كه بترساد ايشان ، لَوْ تَرَكُوا كه اگر بگذارند ، مِنْ خَلْفِهِمْ از پس مرگ ايشان ، ذُرِّيَّةً ضِعافاً فرزندان ضعيفان ، خافُوا عَلَيْهِمْ ترسند برايشان [ از ضياع و بىنوايى ] ، فَلْيَتَّقُوا اللَّهَ پس از خداى ترسند ، وَ لْيَقُولُوا قَوْلًا سَدِيداً ( 9 ) و سخن بچم « 1 » گويند « 2 » .

--> ( 1 ) - چم معنى را گويند كه روح لفظ است ، اين سخن چم ندارد مراد آن باشد كه معنى ندارد ( برهان قاطع ) ( 2 ) - چنين است در همهء نسخ .