بِرَبِّكُمْ كه استوار گيريد و بگرويد ، فَآمَنَّا استوار گرفتيم و بگرويديم ، رَبَّنا خداوند ما ، فَاغْفِرْ لَنا ذُنُوبَنا پس بيامرز ما را گناهان ما ، وَ كَفِّرْ عَنَّا سَيِّئاتِنا و ناپيدا كن از ما بديهاى ما ، وَ تَوَفَّنا مَعَ الْأَبْرارِ ( 193 ) و بميران ما را با نيكان ، رَبَّنا خداوند ما ، وَ آتِنا ما وَعَدْتَنا ما را ده آنچه ما را وعده داده‌اى ، عَلى رُسُلِكَ بر زبانهاى فرستادگان خويش ، وَ لا تُخْزِنا يَوْمَ الْقِيامَةِ و ما را رسوا مكن روز رستاخيز ، إِنَّكَ لا تُخْلِفُ الْمِيعادَ ( 194 ) بدرستى كه تو وعدهء خويش بنگردانى ، و خلاف نكنى . فَاسْتَجابَ لَهُمْ رَبُّهُمْ پاسخ نيكو كرد خداى ايشان را ، أَنِّي لا أُضِيعُ كه من ضايع نگذارم ، عَمَلَ عامِلٍ مِنْكُمْ كردار هيچ كارگرى از شما ، مِنْ ذَكَرٍ أَوْ أُنْثى ، از مردى يا از زنى ، بَعْضُكُمْ مِنْ بَعْضٍ همه از يكديگرايد ، فَالَّذِينَ هاجَرُوا ايشان كه هجرت كردند از خان و مان خود ببريدند ، وَ أُخْرِجُوا مِنْ دِيارِهِمْ و بيرون كردند ايشان را از سرايهاى ايشان ، وَ أُوذُوا فِي سَبِيلِي و رنجانيدند ايشان را در راه دين من ، وَ قاتَلُوا وَ قُتِلُوا و جنگ كردند تا ايشان را بكشتند ، لَأُكَفِّرَنَّ عَنْهُمْ سَيِّئاتِهِمْ تا پيدا كنم ازيشان بديهاى ايشان ، وَ لَأُدْخِلَنَّهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ و در آرم ايشان را در بهشتهايى كه ميرود زير درختان آن جويها ، ثَواباً مِنْ عِنْدِ اللَّهِ بپاداشى از نزديك خداى ، وَ اللَّهُ عِنْدَهُ حُسْنُ الثَّوابِ ( 195 ) و خداى آنست كه بنزديك اوست نيكويى ثواب . لا يَغُرَّنَّكَ ترا مفرهيباد « 1 » ، تَقَلُّبُ الَّذِينَ كَفَرُوا گشتن و گرديدن ايشان كه كافر شدند ، فِي الْبِلادِ ( 196 ) در شهرها ، مَتاعٌ قَلِيلٌ آن برخوردارى اندكست ، ثُمَّ مَأْواهُمْ جَهَنَّمُ پس بازگشتنگاه ايشان دوزخ است ، وَ بِئْسَ الْمِهادُ ( 197 ) و بد آرامگاهها كه آنست .

--> ( 1 ) - نسخهء ج : مفريباد .