آن گه اقامت حجت را بر ايشان گفت : قُلْ يا محمد قد جاءكم رسل من قبلى بالبيّنات و بالّذى قلتم فلم قتلتموهم ان كنتم صادقين ؟ پيش از من رسولان بشما آمدند با حجتها و معجزتهاى روشن ، و به اين قربان كه شما گفتيد ، پس چرا كشتيد ايشان را اگر راست گوئيد ؟ و مراد به اين خطاب ، اسلاف ايشان‌اند ، كه ايشان بودند كه پيغامبران را كشتند ، چون زكريا ( ع ) و يحيى ( ع ) و غيرهما . اما جهودان كه به ظاهر اين خطاب با ايشان است ، بفعل اسلاف خويش مىرضا دادند ، و آن قتل كردن ايشان مىپسنديدند . و آن كس كه ببدى رضا داد ، همچون آن كس است كه بدى كرد . ازين جهت اضافت قتل با ايشان كرد . آن گه تسليت مصطفى ( ص ) را و آرام دل وى را گفت : فَإِنْ كَذَّبُوكَ فَقَدْ كُذِّبَ رُسُلٌ مِنْ قَبْلِكَ . يا محمد ! اگر ترا دروغ زن گرفتند . دل تنگ مكن ! كه پيش تو بسا پيغامبران را دروغ‌زن گرفتند . جاى ديگر گفت : وَ لَقَدْ كُذِّبَتْ رُسُلٌ مِنْ قَبْلِكَ فَصَبَرُوا عَلى ما كُذِّبُوا وَ أُوذُوا حَتَّى أَتاهُمْ نَصْرُنا . يعنى : چنان كه ايشان صبر كردند ، تو نيز صبر كن ، تا نصرت ما در رسد . جاؤُ بِالْبَيِّناتِ وَ الزُّبُرِ اى : الكتب المزبورة ، و هى المكتوبة ، يقال زبور و زبر كرسول و رسل ، بقراءت شامى . و در مصاحف شاميان « با » در افزودند . وَ بِالزُّبُرِ معنى همانست ، اما تأكيد در سخن افزود . وَ الْكِتابِ الْمُنِيرِ اى الهادى الى الحق . النوبة الثالثة قوله تعالى : ما كانَ اللَّهُ لِيَذَرَ الْمُؤْمِنِينَ عَلى ما أَنْتُمْ عَلَيْهِ - اين كار چنين مبهم فرو نگذارند ! و اين قصهء سربسته روزى برگشايند ! و اين دامن فراهم كرده آخر بيفشانند ! و اين سر و پاى درهم كردگان صافيان و جافيان آخر بينى كه از هم