گويند : ذق ما أنت فيه اى لست بمتخلص عنه . قراءت حمزه « سيكتب » بياء مضمومه است ، « و قتلهم » بضم لام . و « يقول ذوقوا » بيا . ذلِكَ - اى ذلك العذاب بِما قَدَّمَتْ أَيْدِيكُمْ من الكفر و التكذيب فى دار الدّنيا . وَ أَنَّ اللَّهَ اى : و بانّ اللَّه لَيْسَ بِظَلَّامٍ لِلْعَبِيدِ فيعاقبهم من غير جرم . آن گه حال ايشان را شرح افزود ، گفت : الَّذِينَ قالُوا إِنَّ اللَّهَ عَهِدَ إِلَيْنا - يعنى : و سمع اللَّه قول الّذين قالوا ، و هم اليهود : كعب بن اشرف ، مالك بن الضيف و اصحابهما . گفتند : اى محمد ! تو مىگويى كه پيغامبرم ، و اللَّه ما را فرموده در كتاب خويش تورات كه : هيچ پيغامبر را تصديق نكنيم به آنچه گويد ، تا نخست قربانى بيارد كه آتش آن را بخورد . اگر به يارى قربانى كه آتش آن را بخورد ، ناچار ترا تصديق كنيم . مفسران گفتند كه : اين عهد با بنى اسرائيل در تورات رفت . اما جهودان تمام بنگفتند . و تمامى آنست كه : حتى يأتيكم المسيح و محمد . فاذا اتياكم فآمنوا بهما فانهما يأتيان به غير قربان . و شرح اين آنست كه : بنى اسرائيل را قربان و مال غنيمت حلال نبودى قربان و مال غنيمت بنهادندى ، و نشان قبولش آن بودى كه آتشى سپيد بىدود از آسمان بيامدى . آن را برخوانى و آوازى سخت بودى ، در آن افتادى تا بسوختى . و اگر آن قربانى مقبول نبودى ، آتش نيامدى و آن بر حال خويش بماندى . و گفته‌اند كه : علامت نبوت و بعثت پيغامبران در آن زمان آن بود كه پيغامبر گوشت قربانى بر دست نهادى ، آتش از آسمان بيامدى و آن گوشت را بر دست وى بسوختى و دستش نسوختى . و اين آتش آمدن و قربان خوردن تا بروزگار عيسى ( ع ) بود . رب العالمين بنى اسرائيل را فرمود كه : عيسى ( ع ) و محمد ( ص ) را كه فرستيم ، بىقربان فرستيم ، بايشان ايمان آريد و بگرويد . پس جهودان دروغ زن گشتند به آنچه گفتند : إِنَّ اللَّهَ عَهِدَ إِلَيْنا أَلَّا نُؤْمِنَ لِرَسُولٍ حَتَّى يَأْتِيَنا بِقُرْبانٍ تَأْكُلُهُ النَّارُ .