گفت : يا سرى لاصبن عليكم البلاء صبا بجلال قدر ما كه تازيانهء بلا بر سر شما فرو گذارم ! و آسياى محنت بر سرتان بگردانم . سرى گويد : از سر نور معرفت بالهام ربانى جواب دادم : أ ليس المبلى انت ؟ ريزندهء نثار بلا بر سرما نه تو خواهى بود ؟ نفس المحبّ على الأسقام صابرة * لعلّ مسقمها يوما يداويها چون شفا اى دلربا از خستگى و درد تست * خسته را مرهم مساز و درد را درمان مكن 30 - النوبة الاولى ( 3 / 184 - 179 ) قوله تعالى : ما كانَ اللَّهُ خداى بران نيست ، لِيَذَرَ الْمُؤْمِنِينَ كه فرو گذارد گرويدگان را ، عَلى ما أَنْتُمْ عَلَيْهِ بر آنچه شما بر آنيد [ از كار آشكارا ناآزموده ] ، حَتَّى يَمِيزَ الْخَبِيثَ مِنَ الطَّيِّبِ تا جدا كند ناپاك از پاك ، وَ ما كانَ اللَّهُ لِيُطْلِعَكُمْ عَلَى الْغَيْبِ و نيست خداى بر آن كه شما را مطلع گرداند بر غيب ، وَ لكِنَّ اللَّهَ يَجْتَبِي لكن خداى ميگزيند ، مِنْ رُسُلِهِ از فرستادگان خود ، مَنْ يَشاءُ آن را كه خواهد ، فَآمِنُوا بِاللَّهِ وَ رُسُلِهِ پس بگرويد بخداى و فرستادگان وى ، وَ إِنْ تُؤْمِنُوا و اگر بگرويد ، وَ تَتَّقُوا و بپرهيزيد ، فَلَكُمْ أَجْرٌ عَظِيمٌ ( 179 ) شما راست مزد بزرگوار . وَ لا يَحْسَبَنَّ الَّذِينَ يَبْخَلُونَ مپندار ايشان را كه دست مىفشارند ببخل ، بِما آتاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ به آنچه خداى ايشان را داد از فضل خويش ، هُوَ خَيْراً لَهُمْ كه آن به است ايشان را ، بَلْ هُوَ شَرٌّ لَهُمْ نيست كه بهتر است ايشان را ، سَيُطَوَّقُونَ آرى طوق كنند در گردنهاى ايشان ، ما بَخِلُوا بِهِ آنچه دست فرو فشردند به آن ،