به آن رسيد ، خَيْرٌ مِمَّا يَجْمَعُونَ ( 157 ) به است از آنچه شما مىگرد كنيد « 1 » درين جهان . وَ لَئِنْ مُتُّمْ أَوْ قُتِلْتُمْ و اگر بميريد يا بكشند شما را ، لَإِلَى اللَّهِ تُحْشَرُونَ ( 158 ) با خداى مىانگيزانند شما را . فَبِما رَحْمَةٍ مِنَ اللَّهِ بنهمار « 2 » بخشايشى از خداى لِنْتَ لَهُمْ چنين نرم بودى و خوشخوى امّت را ، وَ لَوْ كُنْتَ فَظًّا و اگر تو درشت بودى غَلِيظَ الْقَلْبِ ستبر دل بىرحمت ، لَانْفَضُّوا مِنْ حَوْلِكَ . باز پراكندندى از گرد بر گرد تو ، ( و حلقهء صحبت تو شكسته گشتى ) ، فَاعْفُ عَنْهُمْ فرا گذار ازيشان ، وَ اسْتَغْفِرْ لَهُمْ و آمرزش خواه ايشان را ، وَ شاوِرْهُمْ فِي الْأَمْرِ و با ايشان باز گوى در كارى كه پيش آيد ، فَإِذا عَزَمْتَ آن گه كه عزم كردى و بر آهنگ كار خاستى ، فَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ پشت بخداى باز كن ، إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُتَوَكِّلِينَ ( 159 ) كه خداى دوست دارد كار بوى سپارندگان و پشت به او بازكنندگان . النوبة الثانية قوله تعالى : يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَكُونُوا كَالَّذِينَ كَفَرُوا الآية - اين پنديست كه خداى تعالى مؤمنان را ميدهد كه شما چون منافقان مباشيد ، و شك و نفاق بدل خود راه مدهيد ، و آنچه ايشان گويند مگوييد . و گفت ايشان آن بود كه : عبد اللَّه بن ابى سلول و جماعتى از منافقان كه روز احد بوقعت حاضر نبودند فرا عبد اللَّه بن رباب و اصحاب او گفتند كه اين برادران و پيوستگان ما كه به سفر تجارت شدند و در آن سفر بمردند يا بغزاء احد شدند و در آن غزا كشته شدند ، إِذا ضَرَبُوا فِي الْأَرْضِ فماتوا أَوْ كانُوا غُزًّى فقتلوا - هر دو كلمه در

--> ( 1 ) - نسخه : گرد ميكنيد ( 2 ) - نهمار بسيار ( فرهنگ رشيدى )