پيدا كرديم شما را سخنان ، إِنْ كُنْتُمْ تَعْقِلُونَ ( 118 ) اگر خرد داريد . ها أَنْتُمْ أُولاءِ آگاه بيد شماها كه اينانيد ، تُحِبُّونَهُمْ دوست ميداريد ايشان را ، وَ لا يُحِبُّونَكُمْ و ايشان دوست نميدارند شما را ، وَ تُؤْمِنُونَ بِالْكِتابِ كُلِّهِ و شما گرويده‌ايد به قرآن و دين همه . وَ إِذا لَقُوكُمْ و چون ايشان شما را بينند قالُوا آمَنَّا گويند : ما گرويده‌ايم وَ إِذا خَلَوْا و چون بىشما بر يكديگر رسند ، عَضُّوا عَلَيْكُمُ الْأَنامِلَ مِنَ الْغَيْظِ بر شما انگشتان خايند از خشم و كين . قُلْ بگوى مُوتُوا بِغَيْظِكُمْ ميريد به درد خشم خويش ، إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ بِذاتِ الصُّدُورِ ( 119 ) خداى دانا است بهر چه در دلهاى است . إِنْ تَمْسَسْكُمْ حَسَنَةٌ اگر بشما رسد نيكويى ، تَسُؤْهُمْ ايشان را تا سائين « 1 » كنند آن نيكويى ، وَ إِنْ تُصِبْكُمْ سَيِّئَةٌ و اگر بشما رسد بدى ، يَفْرَحُوا بِها شاد شوند به آن ، وَ إِنْ تَصْبِرُوا وَ تَتَّقُوا و اگر شكيبايى كنيد و پرهيز نگه داريد ، لا يَضُرُّكُمْ نگزايد شما را ، كَيْدُهُمْ شَيْئاً ساز بد ايشان هيچ چيز ، إِنَّ اللَّهَ بِما يَعْمَلُونَ مُحِيطٌ ( 120 ) خداى به آنچه ايشان ميكنند دانا است . وَ إِذْ غَدَوْتَ مِنْ أَهْلِكَ ياد دار كه بيرون شدى از خانه و كسان خويش ، تُبَوِّئُ الْمُؤْمِنِينَ مىساختى مؤمنان را مَقاعِدَ لِلْقِتالِ نشستگاههاى جنگ را ، وَ اللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ ( 121 ) و اللَّه شنوا است و دانا . إِذْ هَمَّتْ طائِفَتانِ آن گه كه آهنگ كرد و خواست دو گروه مِنْكُمْ از شما أَنْ تَفْشَلا كه بد دل شوند ، وَ اللَّهُ وَلِيُّهُما و اللَّه خود يار ايشان است وَ عَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ ( 122 ) و بر خداى است پشتى داشتن مؤمنان و به اوست سپردن كار ايشان .

--> ( 1 ) سائين سايش