عبد الله الأنصاري الهروي ( خواجه عبد الله الأنصاري )

228

كشف الأسرار وعدة الأبرار ( تفسير خواجه عبد الله انصارى ) ( فارسى )

رهانيد . كَذلِكَ يُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُمْ آياتِهِ چنين كه هست شما را پيدا مىكند خداى ، سخنان خويش و نشانهاى نيك خدايى خويش ، لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ ( 103 ) تا مگر راه بيابيد فرا شناخت منت وى و پيروزى خود . وَ لْتَكُنْ مِنْكُمْ أُمَّةٌ و از شما گروهى بادا ، يَدْعُونَ إِلَى الْخَيْرِ كه مىخوانند با نيكى ، وَ يَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ و ميفرمايند به نيكوكارى ، وَ يَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ و باز ميزنند از ناپسند ، وَ أُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ ( 104 ) و ايشانند كه بر پيروزى پايندگانند و نيك آمده جاودانند . وَ لا تَكُونُوا كَالَّذِينَ تَفَرَّقُوا و چون ايشان مبيد « 1 » كه بپراكندند ، وَ اخْتَلَفُوا و دو گروه شدند در كار محمد ( ص ) ، مِنْ بَعْدِ ما جاءَهُمُ الْبَيِّناتُ از پس آنكه تورات آمده بود بايشان بآگاه كردن ، وَ أُولئِكَ لَهُمْ عَذابٌ عَظِيمٌ ( 105 ) و ايشان را عذابى بزرگ است . يَوْمَ تَبْيَضُّ وُجُوهٌ در آن روز كه سپيد گردد رويهايى ، وَ تَسْوَدُّ وُجُوهٌ و سياه گردد رويهايى ، فَأَمَّا الَّذِينَ اسْوَدَّتْ وُجُوهُهُمْ اما ايشان كه سياه گشت روهاى ايشان ، أَ كَفَرْتُمْ بَعْدَ إِيمانِكُمْ ايشان را گويند كه : كافر گشتيد پس آنكه گرويده بوديد ؟ فَذُوقُوا الْعَذابَ پس بچشيد عذاب ، بِما كُنْتُمْ تَكْفُرُونَ ( 106 ) به آنچه كافر شديد . وَ أَمَّا الَّذِينَ ابْيَضَّتْ وُجُوهُهُمْ امّا ايشان كه رويهاى ايشان سپيد بود « 2 » ، فَفِي رَحْمَتِ اللَّهِ ايشانند كه در بخشايش خداىاند ( و در بهشت وى ) ، هُمْ فِيها خالِدُونَ ( 107 ) ايشان در آن جاويدان . تِلْكَ آياتُ اللَّهِ اين سخنان اللَّه است ، نَتْلُوها عَلَيْكَ بِالْحَقِّ ميخوانيم بر شما براستى و درستى ، وَ مَا اللَّهُ يُرِيدُ ظُلْماً لِلْعالَمِينَ ( 108 ) و اللَّه آن كس نيست كه خواهد كه بيداد كند بر جهانيان . وَ لِلَّهِ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ و خدايراست هر چه در آسمان و هر چه

--> ( 1 ) - نسخه : مباشيد ) ( 2 ) - نسخه : شد