و قال » إنّ البيت الّذى فيه تصاوير لا تدخله الملائكة . » قيل - يعنى ملائكة الرحمة فان ملائكه العذاب تدخله لا محالة . و رأى النّبي ص سترا فيه تمثال فهتكه ، و لم يدخل البيت الذي كان معلقا عليه . ثم قال تعالى لا إِلهَ إِلَّا هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ - كلمهء « لا إله إلّا اللَّه » به آخر آيت اعادت كردن بدان معنى است ، كه چون بدلائل روشن و برهان صادق درين آيات معلوم شد كه عيسى مخلوق است . و اللَّه خالق عيسى ، يعنى پس مىدانيد كه معبود بجز اللَّه نيست ، و سزاى خدائي جز او نيست ، عزيز است كه او را همتا و مانند نيست ، و كس را با وى تابستن نيست ، حكيم است در كار خويش ، كه او را حاجت بانباز و فرزند نيست ، و شركت و ولادت در حكمت خود مقتضى ربوبيت نيست . و درست است خبر از مصطفى ص گفت : إنّ اللَّه عزّ و جلّ يصدّق العبد به خمس يقولهن إذا قال لا إله إلا اللَّه له الملك و له الحمد » قال - صدق عبدى ، و اذا قال - « لا إله إلا اللَّه و الحمد للَّه » قال - صدق عبدى . و اذا قال - « لا إله إلّا اللَّه و اللَّه اكبر » قال - صدق عبدى . و اذا قال - « لا إله الا اللَّه وحده لا شريك له » قال صدق عبدى . النوبة الثالثة قوله تعالى : بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ اشتقاق « اسم » از سموّ است . و معنى سموّ ارتفاع است ، يعنى كه نام سماء نامورست و نشان ارتفاع او . و خداوند ما را عزّ و جلّ نامهاست در كتاب و در سنّت و بدان نامها نامور است ، آن نامست كه هست و آن هست كه نام هرگز چنو نامور بدين صفت . كدام مخلوق را شير نام كنند و بد دل آيد ؟ و دريا نام كنند و بخيل بود ؟ و ماه نام كنند و زشت آيد ؟ خالق جل ثناؤه بر خلاف اينست كه خداوندى بى عيب و بر صفت كمالست . با عزت و با جلالست با لطف و با جمالست . با فضل و با نوالست . وجود او دلها را كرامت است ! شهود او