عمل بر وفق سنّت ، يزيد بالطّاعة و ينقص بالمعصيته - جماعتى از مصطفى ص پرسيدند كه « اىّ الاعمال افضل ؟ قال ايمان باللّه قيل ثم ما ذا ؟ قال ثم الجهاد فى سبيل اللَّه قيل ثم ما ذا ؟ قال ثمّ حج مبرور » از عمل پرسيدند و جواب داد كه ايمان باللّه اين دليل است كه ايمان عين عمل است . و عن انس بن مالك قال رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم « لا يقبل قول الّا به عمل و لا يقبل قول و عمل الّا بنيّة و لا يقبل قول و عمل و نيّة الّا باصابة السنّة » و عن على بن ابى طالب ع قال « سألت النبى صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم عن الايمان ما هو ؟ قال - معرفة بالقلب و اقرار باللسان و عمل بالاركان . » ازينجا بعضى علما گفتند ايمان خصلتى است بسه قسم كرده يكى شهادت دوم عقيدت سيم عمل - در شهادت حقن دماء و عصمت اموال است ، و در عمل ثبوت عدالت ، و در عقيدت حصول معرفت . اما شهادت و عمل ظاهراند و احكام ان ظاهر و عقيدت غيبى است و حكم آن در آخرت ، ترك عقيدت نفاق است ، و ترك عمل فسق ، و ترك شهادت كفر . يُخادِعُونَ اللَّهَ - معنى آن از دو وجه : - است يكى آنست كه قصد آن دارند و به آن ميكوشند كه اللَّه را فرهيبند . جايى ديگر گفت إِنَّ الَّذِينَ يُؤْذُونَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ يعنى قصد آن دارند و به آن ميكوشند كه اللَّه را اذى نمايند و نه بفريب او رسند و نه اذى او توانند كه اللَّه تعالى از درك هر دو پاك است . معنى ديگر تعظيم رسول را نام خويش در پيش نهاد ميگويد رسول مرا مىفريبند و مؤمنانرا ، و هر كه فرهيب رسول ميجويد فرهيب من جويد و نرسد ، و انجا كه گفت يؤذون اللَّه و رسوله ميگويد رسول مرا اذى مىنمايند و هر كه رسول مرا اذى نمايد چنانست كه مرا اذى نمايد . و در خبرست كه من اذى وليا من اوليائى فقد بارزنى بالمحاربة اين همچنانست كه گفت فَلَمَّا آسَفُونا انْتَقَمْنا مِنْهُمْ و قال تعالى إِنَّ الَّذِينَ يُحَادُّونَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ و در خبر مىآيد كه - عبدى مرضت فلم تعدنى اى مرض عبدى ، همه از يك باب است . وَ الَّذِينَ آمَنُوا - و مؤمنانرا مىفرهيبند يعنى ميگويند با مؤمنان كه انّا معكم و على دينكم . اللَّه گفت وَ ما يَخْدَعُونَ إِلَّا أَنْفُسَهُمْ - و فرهيب نمىسازند مگر با خويشتن