پيش وى على بن ابى طالب عليه السّلام شمشير حمايل كرده و بر پيشانى مبارك وى نبشته - هذا اخوه و ابن عمه ، و پيرامن وى اعمام و خلفا و نقبا و لشكرى عظيم از مهاجر و انصار در ايستاده ، و اندازهء تابوت - سه گز بود در دو گز ، از چوب شمشاد زراندود كرده ، و به نزديك آدم مىبود تا آدم از دنيا بيرون مىشد به شيث داد و پس از وى فرزند به فرزند ميداد و به آن وصيت ميكرد . تا بروزگار ابراهيم ع ، ابراهيم بمهينه فرزند داد : اسماعيل و اسماعيل بپسر خويش قيدار سپرد ، فرزندان اسحاق با وى بخصومت آمدند ، گفتند - نور محمد صلّى اللَّه عليه و آله و سلم با شماست ، تابوت بايد كه با ما بود ، قيدار سر وازد ، امتناع نمود ، پس برخاست و به كنعان شد پيش يعقوب ع ، و آن تابوت با وى ، يعقوب در قيدار نگرست ، گفت چه رسيد ترا اى قيدار كه رويت زرد مىبينم و قوت ساقط ؟ گفت نور محمد صلّى اللَّه عليه و آله و سلم از پشت من نقل كرده‌اند ، يعقوب گفت ، بدختران اسحاق ؟ گفت نه كه در عرب به غاضره جرهمى . يعقوب گفت « بخ بخ ، نيك آمد » اللَّه خواست و حكم كرد كه نور محمد جز در عربيات طاهرات ننهد ، يا قيدار بشارت باد ترا كه امشب پسرى آمد . قيدار گفت چه دانستى و از كجا گفتى ؟ تو در زمين شام و غاضره در زمين حرم ! گفت از آن بدانستم كه امشب درهاى آسمان ديدم كه بر گشادند و فريشتگان گروه گروه از آسمان به زير مىآمدند و نورى عظيم ميان آسمان و زمين ظاهر شده ، دانستم كه آن نور محمد است ، قيدار برگشت بسوى زمين حرم تا با اهل خويش شود ، و آن تابوت بنزديك يعقوب بگذاشت . پس ميان بنى اسرائيل مىبود تا بروزگار موسى ع ، پس موسى بوقت مرگ آن را پيش يوشع بن النون بنهاد به بريه ، بريه نام جايگاهيست ، پس چون در بنى اسرائيل تفرق افتاد و قومى نافرمان شدند و بر پيغامبران جفا كردند و عصيان آوردند ، رب العزة دشمن را بر ايشان مسلط كرد ، ازين عمالقه و جبابرة از بقاياء قوم عاد تا بر ايشان تاختن آوردند ، لختى را بكشتند و لختى را به بردگى ببردند ، و آن تابوت از ميان ايشان برداشتند و به زمين خويش بناحيهء فلسطين بردند و در چاه طهارت جاى نهادند ، هر كس ازيشان كه در آن چاه براز كردى ، علت بواسير و قولنج پديد آمدى وى را ، پس بجاى آوردند كه اين علت از جهت آن تابوت است كه در چاه نهاده‌اند ، بيرون آوردند و بر گردون نهادند