ساعت و چهار ركعت نماز كرد ، شكر آن چهار نعمت را . اشارتست به بندهء مؤمن كه چون اين چهار ركعت نماز بگزارد به شرط وفا و صدق و صفا ، شغل عيال و فرزند وى كفايت كند ، و بر دشمن ظفر دهد و از غم و اندوهان برهاند . النوبة الاولى قوله تعالى : مَنْ ذَا الَّذِي يُقْرِضُ اللَّهَ - كيست آنك خداى را وامى دهد ؟ قَرْضاً حَسَناً وامى نيكو فَيُضاعِفَهُ لَهُ تا وى را آن وام توى بر توى كند أَضْعافاً كَثِيرَةً تويهاى فراوان وَ اللَّهُ يَقْبِضُ وَ يَبْصُطُ و اللَّه ميگيرد روزى ، بر كس كس تنگ مىكند ، و ميگشايد روزى ، بر كس كس فراخ مىكند ، وَ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ و با وى خواهند گردانيد شما را . أَ لَمْ تَرَ إِلَى الْمَلَإِ - دانسته نه‌اى و نرسيد علم تو به آن گروه مِنْ بَنِي إِسْرائِيلَ از فرزندان يعقوب مِنْ بَعْدِ مُوسى از پس موسى إِذْ قالُوا لِنَبِيٍّ لَهُمُ كه پيغامبرى را گفتند از آن خويش ابْعَثْ لَنا مَلِكاً ما را پادشاهى انگيز از ميان ما نُقاتِلْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ تا با وى بغزا شويم و در راه خدا كشتن كنيم ، قالَ هَلْ عَسَيْتُمْ گفت شما هيچ بر آنيد ؟ إِنْ كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِتالُ اگر بر شما نويسند غزا كردن و شما را به آن فرمايند أَلَّا تُقاتِلُوا كه جنگ نكنيد و باز نشينيد قالُوا وَ ما لَنا گفتند چيست و چه رسيد ما را أَلَّا نُقاتِلَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ كه كشتن نكنيم در سبيل خدا و از بهر او ، وَ قَدْ أُخْرِجْنا مِنْ دِيارِنا وَ أَبْنائِنا و ما را بيرون كردند از سراهاى ما و جدا كردند از پسران ما ، فَلَمَّا كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقِتالُ چون بريشان نبشتند غزا كردن و ايشان را به آن فرمودند تَوَلَّوْا برگشتند از فرمان بردارى ، إِلَّا قَلِيلًا مِنْهُمْ مگر اندكى ازيشان