وَ اللَّهُ عَلِيمٌ بِالظَّالِمِينَ و اللَّه داناست بستم كاران . وَ قالَ لَهُمْ نَبِيُّهُمْ - و گفت ايشان را پيغامبر ايشان ، إِنَّ اللَّهَ قَدْ بَعَثَ لَكُمْ طالُوتَ مَلِكاً اللَّه شما را طالوت بپادشاهى برانگيخت ، قالُوا أَنَّى يَكُونُ لَهُ الْمُلْكُ عَلَيْنا گفتند طالوت را بر ما ملك چون بود ؟ « وَ نَحْنُ أَحَقُّ بِالْمُلْكِ مِنْهُ » و ما سزاوارتريم بملك ازو ، كه او نه از سبط نبوت است نه از سبط ملك ، وَ لَمْ يُؤْتَ سَعَةً مِنَ الْمالِ و فراخى مال ندادند او را ، قالَ جواب داد پيغامبر ايشان را ، و گفت : إِنَّ اللَّهَ اصْطَفاهُ عَلَيْكُمْ اللَّه او را بر شما ملك را برگزيد وَ زادَهُ بَسْطَةً فِي الْعِلْمِ وَ الْجِسْمِ و وى را افزونى داد در دانش و در قد و بالا ، وَ اللَّهُ يُؤْتِي مُلْكَهُ مَنْ يَشاءُ و اللَّه ملك خويش او را دهد كه خود خواهد وَ اللَّهُ واسِعٌ عَلِيمٌ و خداى فراخ توانست و دانا . النوبة الثانية - قوله تعالى : مَنْ ذَا الَّذِي يُقْرِضُ اللَّهَ - قرض نامى است هر كارى را كه بنده كند كه آن را جزا بود ، از اينجاست كه امية بن ابى الصلت گفت . لا تخلطن خبيثات بطيبة * و اخلع ثيابك منها و انج عريانا كل امرئ سوف يجزى قرضه حسنا * او سيئا و مدينا مثل ما دانا نيكى و بدى هر دو را قرض خوانند ، از بهر آنك هر دو را پاداش است ، و آنچه در آيت گفت : قَرْضاً حَسَناً دليل است كه قرضى بود نيك و قرضى بود بد . روى عن سفيان قال - لما نزل قوله تعالى مَنْ جاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ عَشْرُ أَمْثالِها قال رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و آله و سلم « يا رب زد امتى » فنزل قوله مَنْ ذَا الَّذِي يُقْرِضُ اللَّهَ قَرْضاً حَسَناً فَيُضاعِفَهُ لَهُ أَضْعافاً كَثِيرَةً - گفت اول از آسمان اين آيت فرو آمد ، كه مَنْ جاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ عَشْرُ أَمْثالِها هر نيكى كه بنده كند ده چندان پاداش وى دهيم رسول خدا