وَ إِلَى اللَّهِ تُرْجَعُ الْأُمُورُ و همه كارها باز گردد با خواست خداى . سَلْ بَنِي إِسْرائِيلَ - پرس از پسران اسرائيل كَمْ آتَيْناهُمْ چند داديم ايشان را مِنْ آيَةٍ بَيِّنَةٍ از نشانهاى روشن وَ مَنْ يُبَدِّلْ نِعْمَةَ اللَّهِ و هر كه نعمة خداى بدل كند و بگرداند مِنْ بَعْدِ ما جاءَتْهُ پس آنك بوى آيد فَإِنَّ اللَّهَ پس خداى شَدِيدُ الْعِقابِ سخت عقوبت است سخت گير زُيِّنَ لِلَّذِينَ كَفَرُوا - بر آراستند بر ناگرويدگان الْحَياةُ الدُّنْيا زندگانى اين جهان وَ يَسْخَرُونَ مِنَ الَّذِينَ آمَنُوا و افسوس ميآيد ايشان را و خنده از گرويدگان وَ الَّذِينَ اتَّقَوْا و گرويدگان كه باز پرهيزند از شرك فَوْقَهُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ زبر ايشانند و برتر ازيشانند فردا برستخيز ، وَ اللَّهُ يَرْزُقُ مَنْ يَشاءُ بِغَيْرِ حِسابٍ و اللَّه روزى ميدهد او را كه خواهد بى شمار . النوبة الثانية - قوله تعالى : وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْرِي نَفْسَهُ الاية . . . - اين آيت در شأن صهيب بن سنان الرومى آمده است . مردى بود از جملهء صحابه از عرب ابن نمر بن قاسط كنيت وى - ابو يحيى - دو پسر بود او را يكى - حمزه نام ، و يكى يحيى ، و مصطفى او را به اين كنيت خواند ، بكودكى در غارت بدست روم افتاد ، در ميان ايشان باليد ، وى را بدان رومى خواندند . عمر خطاب وصيت كرد تا وى بر او نماز كرد رسول خدا وى را دوست داشت و از وى راضى مرد ، آن گه كه بر رسول خدا مىآمد بهجرت ، مشركان وى را در راه بگرفتند ، قصد كردند كه وى را بكشند يا باز گردانند ، آنچه از مال دنيا با خود داشت فرا ايشان داد ، و آنچه به خانه داشت نشان فرا داد تا بستدند ، و خويشتن را ازيشان باز خريد اسلام را ، و هجرت را برسول خدا آمد بوى . در خبر آورده‌اند كه چون پيش وى آمد مصطفى او را گفت : - « صهيب ربح البيع ربح البيع » ، و گفته‌اند كه مشركان او را روزگارى در مكه تعذيب كردند ،