و نه از آن گفتن وَ لا فُسُوقَ و نه از ناشايست هيچيز وَ لا جِدالَ و نه با مسلمانان و با زينهاريان جنگ شايد ، فِي الْحَجِّ در حج كردن وَ ما تَفْعَلُوا مِنْ خَيْرٍ و هر چه كنيد از نيكى يَعْلَمْهُ اللَّهُ ميداند خداى آن را ، وَ تَزَوَّدُوا و زاد برگيريد فَإِنَّ خَيْرَ الزَّادِ التَّقْوى و بهتر زاد آزرم داشتن است از من و پرهيزيدن از خشم من ، وَ اتَّقُونِ و به پرهيزيد از خشم من يا أُولِي الْأَلْبابِ 197 اى خداوندان خردها . لَيْسَ عَلَيْكُمْ جُناحٌ - بر شما تنگى نيست أَنْ تَبْتَغُوا كه جوييد فَضْلًا روزى مِنْ رَبِّكُمْ از خداوند خويش ، فَإِذا أَفَضْتُمْ مِنْ عَرَفاتٍ چون باز گرديد از عرفات فَاذْكُرُوا اللَّهَ ياد كنيد خداى را عِنْدَ الْمَشْعَرِ الْحَرامِ نزديك مشعر حرام وَ اذْكُرُوهُ كَما هَداكُمْ و ياد كنيد وى را چنانك شما را راه نمود ، وَ إِنْ كُنْتُمْ مِنْ قَبْلِهِ لَمِنَ الضَّالِّينَ 198 و پيش از آن نبوديد مگر از گمراهان . ثُمَّ أَفِيضُوا مِنْ حَيْثُ أَفاضَ النَّاسُ - پس باز گرديد از آن راه كه مردمان مى بازگردند وَ اسْتَغْفِرُوا اللَّهَ و آمرزش خواهيد إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ 199 كه خداى آمرزگارست و بخشاينده . النوبة الثانية - قوله تعالى : وَ أَتِمُّوا الْحَجَّ وَ الْعُمْرَةَ لِلَّهِ و روى انّ النبى قال تابعوا بين الحج و العمرة ، فانهما ينفيان الفقر و الذنوب ، كما ينفى الكير خبث الحديد و الذهب و الفضة ، و ليس للحج المبرور ثواب دون الجنة گفت : - حج و عمره هر دو بر پى يكديگر داريد و شرط آن بتمامى بجاى آريد ، كه هم چنان كه آتش زر و سيم و آهن باخلاص برد ، و فضلها كه به كار نيايد بسوزاند ، حج و عمره فقر ناپسنديده و گناهان نكوهيده را از بنده هم چنان فرو ريزاند ، و صفاء دل و طهارت نفس در بنده پديد كند .