حج و عمره خداى را فَإِنْ أُحْصِرْتُمْ اگر شما را باز دارند به بيمى يا بيماريى فَمَا اسْتَيْسَرَ برين باز داشته است چيزى آسان مِنَ الْهَدْيِ از قربان وَ لا تَحْلِقُوا رُؤُسَكُمْ و موى سر خويش بمستريد حَتَّى يَبْلُغَ الْهَدْيُ تا آن وقت كه قربان رسد مَحِلَّهُ بجاى كشتن آن فَمَنْ كانَ مِنْكُمْ مَرِيضاً هر كه از شما بيمار بود أَوْ بِهِ أَذىً مِنْ رَأْسِهِ يا در سر وى جمنده « 1 » يا درد سر بود و خواهد كه موى سترد ، فَفِدْيَةٌ مِنْ صِيامٍ خويشتن از حرج باز خرد بسه روز روزه أَوْ صَدَقَةٍ يا فرقى از طعام كه بدرويشان دهد ، أَوْ نُسُكٍ يا ريختن خون گوسپندى ، فَإِذا أَمِنْتُمْ و چون ايمن شويد فَمَنْ تَمَتَّعَ بِالْعُمْرَةِ هر كه احرام گرفته بود عمره را إِلَى الْحَجِّ و خواهد كه حج را بعمره در آرد فَمَا اسْتَيْسَرَ مِنَ الْهَدْيِ تا گوسپندى بكشد فَمَنْ لَمْ يَجِدْ هر كه گوسپندى نيابد فَصِيامُ ثَلاثَةِ أَيَّامٍ تا سه روز روزه دارد فِي الْحَجِّ در آن روزها كه حج مىكند وَ سَبْعَةٍ إِذا رَجَعْتُمْ و هفت روز پس آنك باز آئيد . تِلْكَ عَشَرَةٌ كامِلَةٌ آن ده باشد تمام ، ذلِكَ اين شرع لِمَنْ لَمْ يَكُنْ أَهْلُهُ حاضِرِي الْمَسْجِدِ الْحَرامِ نه مكّيان اهل حرم راست وَ اتَّقُوا اللَّهَ و از خشم خداى بپرهيزيد وَ اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعِقابِ و بدانيد كه اللَّه در عقوبت سخت گيرست . الْحَجُّ - ساختن حج را و بر خود فريضه كردن را أَشْهُرٌ ماههايست مَعْلُوماتٌ شناخته و دانسته ، فَمَنْ فَرَضَ فِيهِنَّ الْحَجَّ هر كه در آن ماهها باحرام گرفتن بر خويشتن حج فريضه كرد فَلا رَفَثَ نه مباشرت كردن شايد

--> ( 1 ) جنده - كذا فى ثلاثه نسخ : الف : ج : د