جواب آنست : كه هدايت اينجا بمعنى تثبيت و تقرير است يعنى « ثبّتنا على الهداية الّتى اهتدينا بها على الاسلام . » ميگويد بار خدايا ما را بر اسلام كه دادى و ايمان كه كرامت كردى پاينده دار ، اين همچنانست كه جايى ديگر گفت - يا ايّها الذين آمنوا آمنوا باللّه و رسوله - اى اثبتوا على الايمان و الزموه و لا تفارقوه . جايى ديگر گفت : « وَ إِنِّي لَغَفَّارٌ لِمَنْ تابَ وَ آمَنَ وَ عَمِلَ صالِحاً ثُمَّ اهْتَدى » يعنى داوم على الايمان و ثبت . جايى ديگر گفت « إِذا مَا اتَّقَوْا وَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ ثُمَّ اتَّقَوْا وَ آمَنُوا » يعنى ثمّ داموا على التقوى و الايمان مرّة بعد اخرى و لزموه و ثبتوا عليه . اينجا همچنانست كه ايشان كه به حمد و ثناء اللَّه رسيدند ، و خداى را عزّ و جلّ عبادت ميكنند ، و از وى معونت بر اداء طاعة ميخواهند ميگويند ما را برين هدى پاينده و محكم دار و از ان بمگردان . از اينجا گفت مصطفى ( ع ) « اللهمّ انى اسألك الهدى و التقى و العفة و الغنى . » و معلومست كه وى به راه راست بود و در تقوى و عفت بر كمال بود . و قال ( ع ) لعليّ « قل اللّهم انّى اسألك الهدى و السّداد . » و گفته‌اند در جواب اين مسئله كه مؤمنان از اللَّه راه بهشت ميخواهند كه مقتضى حمد و عبادت و استعانت ايشان آنست كه طلب ثواب كنند ، و ثواب ايشان بهشت جاويد است و نعيم مقيم . و برين تأويل هدايت بمعنى - تقديم - است و « صراط مستقيم » طريق بهشت - يعنى - يستقيم باهله الى الجنة . بو بكر نقاش حكايت كرد از امام مسلمانان على مرتضى ( ع ) كه روزى جهودى مرا گفت « در كتاب شما آيتى است بر من مشكل شده اگر كسى آن را تفسير كند تا اشكال من حل شود من مسلمان شوم » . امام گفت « آن چه آيت است ؟ » گفت - اهْدِنَا الصِّراطَ الْمُسْتَقِيمَ - نه شما مىگوييد كه به راه راستيم و دين روشن اگر چنين است و بر شك نه‌ايد در دين خويش چرا ميخواهيد و آنچه داريد چرا مىجوئيد ؟ » امام گفت « قومى از پيغمبران و دوستان خدا پيش از ما ببهشت رفتند و بسعادت ابد رسيدند ما از اللَّه ميخواهيم تا آن راه كه بايشان نمود بما نمايد ، و آن طاعت كه ايشان را بر آن داشت تا به بهشت رسيدند ما را بر آن دارد ، تا ما نيز بر ايشان در نسيم و در بهشت شويم . » گفتا آن اشكال وى حل شد و مرد مسلمان گشت .