آورده و اسناد آن صحيح و حلقه‌هاى سلسله ى گزارش آن همگى مورد اطميناناند بدين قرار : 1 - على بن عبد اللَّه مدينى گروهى او را مورد اطمينان خوانده‌اند و نسائى گفته : او امين و مورد اعتماد و خود يكى از پيشوايان است در فن حديث 2 - ابو محمد معمر بن سليمان بصرى كه در اطمينان به او همه ى محدثان همداستاناند و همه ى نگارندگان شش كتاب صحيح گزارشهايش را نقل كرده‌اند . 3 - ابو محمد داود بن ابو الهند بصرى كه در اطمينان به او همه ى محدثان اتفاق نظر دارند و همه ى نگارندگان شش كتاب صحيح به جز بخارى ، گزارشهايش را نقل كرده‌اند و خود بخارى نيز در كتاب التاريخ خود روايات او را آورده است بدون آن كه جاى ايرادى در وى بيابد . 4 - ابو الحرب بن ابو الاسود دؤلى مورد اطمينان و خود از كسانى است كه مسلم روايات او را نقل كرده است 5 - ابو الاسود دؤلى از شاگردان صحابه است كه همه ى محدثان در اعتماد به او اتفاق نظر دارند و از كسانى است كه نگارندگان شش كتاب صحيح همگى ، روايات او را نقل كرده‌اند . 6 - در ص 296 در داستان تبعيد ابوذر گذشت كه عثمان گفت : من تو را مىفرستم به ربذه ابو ذر گفت : بزرگ است خدا ، راست گفت بر انگيخته ى خدا ( ص ) كه مرا از همه ى آن چه بر سرم مىآيد آگاه ساخت ، عثمان گفت : مگر به تو چه گفت ؟ گفت مرا آگاه ساخت كه از بودن در مدينه و مكه ممنوع مىشوم و در ربذه مىميرم . اين بود ابوذر و برترىها و برجستگىها و دانش و پرهيزگارى و اسلام و ايمان و بزرگوارىها و جوانمردىها و روحيات او و خوىهاى برتر و آغاز و انجام كار و پيشينه و لاحقه ى او . آيا در كدام يك از اينها خليفه موجب ايرادى بر وى يافته كه پرداخته است به شكنجه كردن او و راندنش از زندانى به تبعيدگاهى و دستور جلب او را مىدهد آن هم بر روى مركبى كه پالان آن روانداز نداشت و پنج برده ى سختگير از خزريان