عباس گفت بكسيكه معارضه كرده بود با او بابى بكر و عمر ، نزديك است بر شما سنگ از آسمان فرود آيد من ميگويم رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله فرمود : و شما ميگوئيد ، ابو بكر و عمر گفت . پس اين پاسخ علماء است نه جواب آنكه ميگويد : عثمان و ابو ذر داناتر بر رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله بودند از شما و آيا نگفت ابن عباس و عبد الله بن عمر : كه ابو بكر و عمر داناتر بر رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله از ما بودند و نبود هيچيك از صحابه و نه هيچكس از تابعين كه به اين جواب راضى باشد در دفع نصّى از رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله و ايشان اعلم به خدا و رسول او بودند و پرهيزكارتر بر او از اينكه مقدّم بدارند بر گفته معصوم رأى غير معصوم را . پس از آن نصّ از معصوم ثابت شده كه آن ( متعه حج ) باقى است تا روز قيامت و بتحقيق كه قائل ببقاء آن شده است على بن ابى طالب كه رضوان خدا او را باد و سعد بن ابى وقاص و ابن عمر و ابن عباس و ابو موسى و سعيد بن مسيب و قاطبه تابعين و پيروان آنان . و دلالت مىكند بر اينكه اين رأى و اجتهاد محض بود كه نسبت داده نميشود باينكه آن به پيامبر صلَّى اللَّه عليه و آله متصّل باشد اينكه عمر بن خطاب . . . وقتى كه نهى از آن كرد ابو موسى اشعرى گفت : اى امير مؤمنان چه احداث كردى در شأن مناسك حج ، پس گفت : اگر ما كتاب پروردگارمان را بگيريم ، و عمل كنيم ، پس بدرستيكه خدا ميفرمايد : * ( وَأَتِمُّوا الْحَجَّ وَالْعُمْرَةَ لِلَّه ) * حج و عمره را براى خدا اتمام كنيد ، و اگر سنّت رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله را بگيريم ، پس بدرستيكه پيامبر خدا صلَّى اللَّه عليه و آله حلال نكرد تا آنكه قربانى كند