معناى اين حديث اينست كه باكى نيست بعمره در ماه‌هاى حج ، و همينطور تفسير كرده آن را شافعى و احمد و اسحق ، و معناى اين حديث اينستكه اهل جاهليت در ماه‌هاى حج عمره نميكردند پس چون اسلام آمد اجازه داد پيامبر صلَّى اللَّه عليه و آله در اين موضوع و فرمود : « دخلت العمره فى الحج الى يوم القيامه » عمره داخل حج شده تا روز قيامت يعنى باكى نيست بعمره كردن در ماه‌هاى حج . و در صحيحه اى از خود عمر است كه گفت : رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله فرمود : جبرئيل آمد نزد من و من در وادى عقيق بودم پس فرمود : در اين وادى مبارك دو ركعت نماز بگذار و گفت : عمره اى در حجّه اى پس حقيقه عمره داخل در حج شد تا روز قيامت ( بيهقى در سننش ج 5 ص 13 نقل كرده و گفته كه آن را بخارى در صحيح خود روايت نموده ) . پس چه چيز جرى كرده و جرئت داد خليفه را بر سنتيكه رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله خبر به آن داده و جبرئيل آن را آورده و خودش آن را بازگو كرده است . و سندى در حاشيه سنن ابن ماجه ج 2 ص 231 گويد : ظاهر حديث بلال موافقت نهى عمر از متعه است و جمهور بر خلاف آنست و اينكه متعه اختصاصى بصحابه ندارد پس براى همين حمل كردند متعه را بفسخ و خدا داناتر است ا ه . و اين حديث بلال از احاديثيستكه دلالت مىكند كه متعه