« متعتان كانتا على عهد رسول اللَّه صلَّى اللَّه عليه و آله و انا انهى عنهما و اعاقب عليهما متعة الحج و متعة النساء » دو متعه بودند در زمان رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله و من نهى ميكنم از آن دو و مجازات ميكنم مرتكبين آن را متعه حج و متعه زنان . و در لفظ جصّاص است اگر جلوتر نهى كرده بودم هر آينه سنگسار كنم يا اگر كسى را كه مرتكب شده و متعه حج يا زنى را صيغه نموده البته سنگسار كنم . ( 1 ) مأمون عباسى استدلال كرده بر جواز متعه به اين حديث و مصمّم شد كه حكم به آن كند چنانچه در تاريخ ابن خلكان ج 2 ص 359 ط ايران است و عبارتش در آنجا اينست دو متعه بر عهد رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله و بر عهد ابو بكر . . . بودند و من از آن دو نهى

--> ( 1 ) البيان و التبين جاحظ ج 2 ص 223 ، احكام القران جصاص ج 1 ص 342 و 345 ، و ج 2 ص 714 ، تفسير قرطبى ج 2 ص 370 ، المبسوط سرخسى حنفى در باب القران از كتاب حج و آن را صحيح دانسته ، زاد المعاد ابن قيم ج 1 ص 444 ، پس گويد ثابت شده از عمر ، تفسير فخر الرازى ج 2 ص 167 و ج 3 ص 201 و 202 ، كنز العمال ج 8 ص 293 ، نقل كرده آن را از كتاب ابى صالح و طحاوى ، و ص 294 ، از ابن جرير طبرى و ابن عساكر ، ضوء الشمس ج 2 ص 94 .