طرف حوزه علميه مركزى ( قم يا نجف و يا هردو به حسب شرايط زمان و خصوصيات علمى و عملى اين دو حوزه ) ، با كمال دقت به آنان در هر مقطع داده شود . الف ) درجه ملكه قريب به اجتهاد . ب ) مجتهد متجزى . ج ) مجتهد مطلق . د ) اعلميت و مرجعيت . در اين جا نكته ها و مطالب دقيق و ظريف قابل طرح است ، و محتاج به تحقيق و مشوره ؛ مثلا : 1 . هر يكى از درجات چهار گانه چه مقدار مدت مىخواهد ، تا امتحان درجه بالا گرفته شود ؟ 2 . سابقه تقوى دينى چه تأثيرى در اعطاى اين درجات داشته باشد ؟ 3 . حدود دقيق هركدام از اين درجات چگونه مشخص و واضح گردد تا افراط و تفريط در حق افراد صورت نگيرد ؟ 4 . چه افراد با چه صفات و شروطى مديريت اين امور را به دوش بگيرند ؟ 5 . چگونه از بى نظمى و مخالفت مقررات خصوصا نسبت آنانى كه در خارج ايران و عراق زندگانى مىكنند ، جلو گيرى شود ؟ 6 . اگر واجدين درجه چهارم سه چهار نفر به همه اجازه ادعاى مرجعيت داده شود يا به يك نفر و دو نفر داده شود و مرجعيت ديگران معلق بماند ؟ البته به عنوان اولى اين تعليق روا نمى باشد ، ولى به عنوان ثانوى مىشود آن را نافذ نمود . 7 . روش جمع وجوهات شرعى حفظ آنان توسط كدام افراد ، زير عنوان كدام اداره با چه شرايطى در مديران اين اداره ، صورت گيرد ؟