نثرى است موزون و مسجع . . . قرآن به عنوان نمونه اعلاى زبان عربى پذيرفته شده و مملو از درخشنده ترين اشكال و محكم ترين تشبيهات است . و با اين كه مبهم و متمايل به بسط و تفصيل است ، اما به طور كلى قوى ، پرمايه و عالى است ، و اين همان معانى است كه نظر گوته ( شاعر و دانشمند آلمانى ) را به خود جلب كرده و مورتصديق او واقع شده است . وى مى گويد : قرآن اثرى است كه به واسطه سنگينى عبارت آن ، خواننده در آغاز رميده مىشود و سپس مفتون جاذبه ى آن مى گردد و بالاخره بى اختيار مجذوب زيبايى هاى متعدد آن مىشود . سپس در باره ى جامعيت معارف قرآن مى نويسد : قرآن كراراً ايمان به خداى واحد ، تسليم در برابر اراده ى او ، اطاعت كامل احكام ، خير خواهى و بشر دوستى و مسالمت ، خوددارى از مشروبات الكلى ، حلم و بردبارى ، ثواب شهادت در راه خدا . . . را ياد آورى مىكند . ولى احكام قرآن منحصر به وظايف دينى و اخلاقى نيست . « گيبون » مى گويد : از كنار اقيانوس اطلس تا رود گنگ ، قرآن نه تنها قانون فقهى است ، بلكه قانون اساسى شامل : نظام قضائى ، مدنى ، جزائى ، اقتصادى ، است ؛ كتابى است مجموعه قوانين دينى ، اجتماعى ، مدنى ، تجارى ، نظامى ، قضائى و جزائى . جان ديون پورت ادامه مىدهد : قرآن مجموعه قوانين از تكاليف زندگى روزانه تا تشريفات دينى ، از تزكيه نفس تا حفظ بدن و بهداشت ، از حقوق عمومى تا حقوق فردى ، از منافع فردى تا منافع عمومى ، از اخلاقيات تا جنايات ، از عذاب و مجازات اين جهان تا مكافات جهان آخرت ، همه را در بر دارد . پورت سپس به بر ترى قرآن بر انجيل مى پردازد و مى نويسد : قرآن مطابق تحقيقات « كومپ » با انجيل فرق دارد . زيرا انجيل داراى مكتب و روش فقهى