واجب الوجود موجب شرك و خروج از اسلام است و در اين مورد هيچ اختلافى بين مسلمانان جهان و مذاهب مختلف آنان وجود ندارد . و بعبارت ديگر توحيد فاعلى ( خلق و تدبير ) و توحيد ذاتى و توحيد عبادى ( لا معبود الا الله ) از ضروريات دين اسلام و مورد اتفاق كل ، است و در اين موارد وهابيها هيچ حرف تازه و نظر صحيح و يا غلطى ندارند . فلسفه دعوت وهابيت به خيال خودشان اينست كه مسلمانان معناى عبادت را نفهميده‌اند و ناخودآگاه غير خدا را عبادت ميكنند و مشرك ميشوند كه بايد جلو ان گرفته شود . و بعبارت ديگر تمام دادوفغان وهابيها - قطع نظر از انگيزه‌هاى سياسى ان - باصطلاح علم منطق صغروى است نه كبروى يعنى در معناى عبادت با سائر مسلمانان اختلاف دارند نه در اينكه عبادت غير خدا موجب شرك است كه گفتم همه انرا قبول دارند سفارش نويسنده بشما سؤال‌كنندگان و خوانندگان اين كتاب اينست كه هروقت با وهابيها روبرو شديد و او بتوليد شرك پرداخت كه فلان عمل موجب شرك است و فلان مردم مشرك‌اند و . . . شما با كمال خون‌سردى به او بگوئيد كبرى ( عبادت غير خدا موجب شرك است ) را همه قبول داريم لطفا عبادت را بدليل معتبر شرعى معنى كنيد . آنان از آوردن دليل حتما عاجز خواهند آمد . اشتباه بزرگ وهابيها وهابيها در شرك قرار دادن شفاعت و گفتن يا رسول و امثال ان دو بيان مختلف دارند :