مصيبت رسيده جايز باشد بطريق اولى بر ائمه اهل البيت كه مصايب زيادى ديده‌اند و در راه خدا صبر كرده‌اند جايز خواهد بود . و اما گفتن ( عليه السلام ) براى اهل بيت گذشته از انكه در ان اشكالى وجود ندارد ، مخصوص به شيعه نيست علما و محدثين بزرگ اهل سنت نيز چنين كرده‌اند و ما براى اقناع سوال كنندگان عزيز در اينجا به چند مورد از صحيح بخارى و غيره اشاره ميكنيم و خداوند به همه ما توفيق عمل مرحمت فرمايد : حديث شماره 489 و بعد از شماره 1038 و شماره 1983 و شماره 2552 ( الصلح ) و شماره 2926 ( الخمس ) و شماره 3810 ( المغازى ) و شماره 2945 ( الخمس ) و شماره 3014 ( الجزية ) و شماره 3538 و غير اينها . ابو داود با انكه در كتاب سنن خود حتى يك روايت را بطور مستقل در فضل على نقل نكرده است لكن جمله عليه السلام را در موارد زيادى در حق او استعمال كرده است مثلا صفحه 48 و 211 و 300 و 324 ج 3 آن را مطالعه كنيد و نيز جمله عليها السلام را در حق حضرت فاطمه نقل كرده است مثل ص 142 و ص 143 ج 3 كه مىرساند استعمال اين جمله در زبان راويان در حق اهل البيت معمولى و رائج بوده است . ( س - 4 ) : چرا شيعيان در وضوء پاهاى خود را مسح ميكنند و نمىشويند ( جواب ) : دليل شيعيان در مسح پاها اولا آيه مباركه قرآن است : " فَاغْسِلُوا وُجُوهَكُمْ وَ أَيْدِيَكُمْ إِلَى الْمَرافِقِ وَ امْسَحُوا بِرُؤُسِكُمْ وَ أَرْجُلَكُمْ إِلَى الْكَعْبَيْنِ " بشوئيد روهاى خود را و دستان خود را تا مرفق و مسح كنيد سرها و پاهاى خودتان را ) هركسى به اين آيه و يا ترجمه ان به تنهائى فكر كند فقط مسح پا